วันจันทร์ที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

น้ำเอย......น้ำใจที่ไหลจากใจคนไทย

ขอความสุขสวัสดีจงมีแด่ทุกๆ ท่าน ก่อนอื่นต้องขอแสดงความเสียใจกับหลายจังหวัดที่ถูกน้ำท่วมในขณะนี้ และให้ทุกท่านต่อสู้ ขอให้รู้ว่าท่านทั้งหลายไม่ได้ลำบากคนเดียว มีอีกหลายคนที่ลำบาก และอาตมาเชื่อในน้ำใจคนไทยว่าเราไม่เคยทิ้งกัน อาตมาขอบอกให้รู้ว่า ท่านไม่ได้อยู่คนเดียว มีคนไทยทั้งประเทศที่อยู่เคียงข้างท่าน เราจะฝ่าอุปสรรคนี้ไปด้วยกัน 

ตอนนี้อาตมากับ ก้อง ห้วยไร่ และเพื่อนๆ ได้รวบรวมเงินได้แสนกว่าบาทเพื่อจัดซื้อข้าวสารอาหารแห้งไปมอบให้แก่ผู้ประสบภัยน้ำท่วมในเบื้องต้นแล้ว  

โยมอาตมามีเรื่องมาเล่าให้ฟังในวันที่ฝนพรำ เป็นวันที่ลำบากมากของคนที่ต้องเดินทางไปทำงาน เพราะฝนตกเป็นสาเหตุของสิ่งอื่นๆ อีกมากมาย เช่น ฝนตก รถติด อุบัติเหตุ ไปทำงานสาย ไปเรียนสาย และสายฝนทำให้ชุดสวยๆ ของใครหลายคนหมดค่าไปเลยทีเดียว   

โยมทุกท่านอย่าว่าลำบากเฉพาะโยมนะ พระก็ลำบากเหมือนกัน เพราะเดินบิณฑบาตไม่ได้ จึงต้องหันมาพึ่งเรือแทน ปัญหามันอยู่ที่ว่า พระรุ่นใหม่ๆ ไม่เคยพายเรือ แต่ไม่เป็นไร เจ้าอาวาสท่านก็มีน้ำใจฝึกให้ และเช้าวันหนึ่งพระหนุ่มจึงได้บิณฑบาตด้วยการพายเรือ พอมาถึงบ้านโยมยายหลังแรก พายเรือยังไม่คล่องดีเท่าที่ควร พอจะเอาเรือเทียบท่าเท่านั้นแหละ หัวเรือไปชนเอาเสาท่าเทียบสะเทือนเลยทีเดียว หมาที่กำลังนอนอยู่ก็ตกใจ เห่าเสียงดังด้วยความตกใจ พอหมาเห่า ยายก็พูดขึ้นว่า พระก็เห่านะมึง หลวงพี่ท่านพูดว่า พะ...พระไม่เห่านะโยม หมามันเห่า  

เอาละโยมมาเข้าประเด็นเรื่องน้ำท่วมกันต่อ เราจะเห็นน้ำใจกันใน 3 ยาม คือ ยามจน ยามเจ็บ ยามจาก 3 ยามนี้สำคัญมากๆ    

ยามจนขัดสนข้นแค้น ใครเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่บ้าง คนที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเราช่วงแบบนี้ เขาว่าเพื่อนแท้ มิตรแท้ 
โยมทุกท่านการออกกำลังกายที่ดีที่สุดคือการก้มลงไปประครองคนอื่นที่กำลังล้ม เพื่อเราจะได้เดินไปด้วยกัน เราได้กำลังกาย เพื่อนก็ได้กำลังใจ     

ยามเจ็บ เวลาที่เจ็บไข้ได้ป่วยใครเยี่ยมยามถามข่าวสารทุกสุกดิบเราบ้าง สิ่งที่สำคัญอย่างหนึ่งของคนไข้คือ กำลังใจ บางคนอาการมีแต่ทรงกับทรุด แต่พอลูกหลาน ญาติๆ มาเยี่ยม อาการดีขึ้นทันตาเห็น กำลังใจจึงเป็นสิ่งสำคัญ

สุดท้ายคือยามจาก คนเราอยู่ในโลกนี้ สิ่งที่จะทำให้โลกน่าอยู่คือ ธรรมะ และน้ำใจ เวลาตายก็เยี่ยมผี เวลามีช่วยเหลือ ส่วนใครก็ตามเจ็บไม่เยี่ยมไข้ ตายไม่เยี่ยมผี มีไม่ช่วยเหลือ นั่นคือคนที่แล้งน้ำใจ เป็นคนที่โลกแคบที่สุด

พระพุทธเจ้าจึงตรัสไว้ว่า คนเรานั้นจะต้องเอื้อเฟื้อเกื้อหนุนเจือจุนแบ่งปันซึ่งกันและกัน เนกาสีลปเตสุขํ

พระพุทธเจ้าท่านตรัสชี้ว่า กินคนเดียวความสุขไม่มี ถึงจะอ้วนพลีก็ไม่กี่วัน คนไทยยึดถือและปฏิบัติกันมาตั้งแต่โบราณกาลนั้น คือ บ้านใกล้เรือนเคียง คอยเรียกขาน ไต่ถามยามทุกข์ ข้าวสุกข้าวสาร ขาดเหลือเจือจาน กันด้วยน้ำใจ เมตตา ปรานี มีความเอื้อเฟื้อ พริกอยู่เรือนเหนือ เกลืออยู่เรือนใต้ พี่ให้ไก่มา น้องเอาปลาไป

ดังนั้นอาตมาขอสรุปว่า เวลาที่เจอเพื่อนมนุษย์ทุกข์ลำบาก ต้องเกื้อกูลกัน อย่าทอดทิ้งกัน และขอฝากคำสอนสุดท้ายว่า  

ยามเจ็บไข้        จะได้รู้ว่าใคร          "รัก" 
ยามทุกข์หนัก     จะได้รู้ใคร             "สงสาร"
ยามยากจน       จะได้รู้ใครให้          "ทาน"
ยามเบิกบาน      จะได้รู้ใคร             "ยินดี"
ยามทุกข์ใจ       จะได้รู้ใครช่วย        "แก้"
ยามพ่ายแพ้       จะได้รู้ใคร             "คิดหนี"
ยามโศกเศร้า     จะได้รู้ใคร             "ปรานี"
ยามไม่มี           จะได้รู้ใคร             "เพื่อนเรา"

เจริญพร

พระมหาสมปอง