วันศุกร์ที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

ข้าพเจ้าเห็นการยิงเป้า

ตอนที่ พล.ต.อ.จักรทิพย์ ชัยจินดา ผบ.ตร.แถลงข่าว จับ “บังฟัต” ตัวการฆ่ายกครัว 8 ศพ ที่อ่าวลึก กระบี่ ท่านพูดติดหูคนไทย...ผมไม่อยากจับเป็น แต่เมื่อจับมาแล้ว ตำรวจก็ต้องสั่งฟ้องถึงขั้นประหาร

โทษประหารชีวิตในไทย...แม้เปลี่ยนการยิงเป้ามาเป็นฉีดยาพิษ ก็ไม่เป็นจริงมานาน...นักโทษประหารประพฤติดีติดคุก 10-12 ปี ก็ถูกปล่อยมาแล้วหลายคน

การยิงเป้าทุกครั้ง ราชทัณฑ์ตั้งใจทำเป็นการภายใน ในเรือนจำ แต่นักข่าวก็พยายาม ข่าวพอแคะคุ้ยได้ แต่ภาพ...ยาก ตอนยิงเป้า พลเอกฉลาด หิรัญศิริ ผมเคยปีนต้นมะพร้าว หลังบางขวาง ถ่ายภาพ... บริเวณลานประหาร

ฉากการยิงเป้านักโทษประหาร ที่นักข่าวรายงาน...ชั่วชีวิตนักข่าวแก่ๆรุ่นผม...ไม่ละเอียด ชัดเจน...เท่าที่ จส.เขียนไว้ ใน เบื้องแรกประชาธิปตัย (สมาคมนักข่าวฯ จัดพิมพ์ ครั้งที่ 2 ก.ย.
2559) ชื่อเรื่อง ข้าพเจ้าเห็นการยิงเป้า

นักโทษประหารชุดนั้น มี 18 คน ขึ้นศาลพิเศษ เมื่อปี 2481 เป็นนักโทษการเมือง ขั้วตรงข้ามกับรัฐบาล หลังมีข่าว มีคนพยายามฆ่าหลวงพิบูลฯสามครั้ง

โจทก์พยายามพิสูจน์ว่า...ร.ท.ณ เณร ตาละลักษณ์ เป็นตัวการวางยาพิษ พระสุวรรณชิต เป็นตัวการวางแผนให้นายลี บุญตา ใช้ ปืนยิงในบ้าน หลวงชำนาญ เป็นตัวการจ้างนายพุ่ม ยิงที่สนามหลวง

เช้ามืด 30 พ.ย.2482 ผู้ต้องหากลุ่มแรก 4 คน ถูกจู่โจมตะครุบตัวขณะหลับในห้องขัง ยิงเป้าในชุดนอน จส.เล่าว่า ระหว่างการยิงเป้า มีการเอาตัวนายลี บุญตา คิวประหารสามวันต่อไป มายืนดูเพื่อขู่ให้สารภาพว่า นักโทษประหารในคิวต่อไปใครเป็นผู้บงการ

คู่นักโทษประหาร พระสิทธิเรืองเดชพล อดีตรัฐมนตรีปี 2477 เพื่อนสนิทพระยาทรงสุรเดช (ลี้ภัยไปก่อน) และหลวงมหิทธิโยธี ผบ.มณฑลทหารบกราชบุรี เดินเข้าหลักประหารด้วยอาการต่างกัน

พระสิทธิเรืองเดชพลเดินคุยไม่ขาดปาก หลวงมหิทธิเคร่งขรึม ไม่พูดจา การยิงเป้าพระสิทธิเรืองเดชพลเป็นไปตามปกติ แต่พอถึงคิว หลวงมหิทธิ เพชฌฆาตลั่นไก กระสุนขัดข้องยิงไม่ออก

เปลี่ยนกระสุนชุดที่สอง ก็ยิงไม่ออกอีก

จนเมื่อหลวงมหิทธิร้องว่า “เมื่อยเต็มที เมื่อไหร่จะยิง” ทันทีนั้น กระสุนปืนกลแบล็คมันต์ก็ลั่นพรูออกมา

เช้า 3 ธ.ค.คนใต้หอรักษาการณ์ ได้ยินเสียงเพลง “รื่นเริงสุขสำราญ” ดังมาจากแดน 6 ขณะผู้คุมไปเบิกตัวนักโทษประหารชุดสุดท้าย เสียงเพลงจบ เสียงกริ๊กๆแกร๊กๆของโซ่กระทบตรวนก็ดังตามมา...จนเห็นตัวนักโทษเดินเรียงแถวชัดเจน

ร.ท.ณ เณร ตาละลักษณ์ เดินหิ้วตรวนนำหน้า หวีผมเรียบแปล้ ทาแป้งหน้านวล ท่าทางองอาจ ใบหน้ายิ้มระรื่น พอเห็นนายลี บุญตา ผู้ซัดทอดว่า ร.ท.ณ เณรเป็นผู้จ้างวาน

ต่อหน้าผู้เกี่ยวข้องการประหารมากมาย ร.ท.ณ เณร ถาม นายลีว่า “ไหน เราจะตายจากกันแล้ว อั๊วขอถามจริงๆต่อหน้าพระพุทธรูป ต่อหน้าพระสงฆ์ ลื้อกับอั๊ว เคยรู้จักกันมาก่อนหรือเปล่า”

นายลีหลบสายตาก้มหน้ามองดิน แล้วบอกเสียงแผ่วเบาว่า “ไม่เคย”

ร.ท.ณ เณร กับนายลี เข้าหลักประหารคู่กัน ถูกยิงพร้อมกัน สิ้นเสียงปืนชุดแรก ทางนายลีเงียบ แต่ทาง ร.ท.ณ เณร มีเสียงร้องว่า “ยังไม่ตายครับ ยิงซ้ำอีก”

ตั้งแต่มีการยิงเป้ากันมา ไม่เคยปรากฏเรื่องอย่างนี้เลย นายทิพย์ มียศ เพชฌฆาตมือไม้สั่น ยิงต่อไม่ได้ นายเหรียญ เพิ่มกำลังเมือง เพชฌฆาตมือสองเข้าทำหน้าที่แทน...กระสุนชุดที่สองลั่น กระบวนการประหารก็จบลง

ผมย่อๆเรื่อง ข้าพเจ้าเห็นการยิงเป้า ยั่วให้ท่านไปหาหนังสือ เบื้องแรกประชาธิปตัย (ชุดพิมพ์ครั้งที่ 2 หมดแล้ว กำลังพิมพ์ครั้งที่ 3) อ่านให้จุใจกันเอง...

อ่านแล้วก็จะได้ปลงตกว่า ขึ้นชื่อว่าการเมืองนั้น ไม่ว่ายุคนั้นหรือยุคไหน...ก็ไม่ต่างกัน ฝ่ายชนะเป็นเจ้า สั่งอะไรก็ได้ ฝ่ายแพ้นั้น เป็นกบฏแน่นอนวันยังค่ำ.

กิเลน ประลองเชิง