วันศุกร์ที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

วิชาดูพระ

หลายสัปดาห์ที่ไม่มีพระเครื่องที่ชอบ เป็นข่าวใน สนามพระวิภาวดี “ไทยรัฐ” ผมถาม “สีกาอ่าง” ทำไม คำตอบที่ได้ “ไม่มีการซื้อขายกันนี่พี่” เป็นความรู้ใหม่...มาตรฐานพระแท้...คือพระที่มีการซื้อขาย

พระสมเด็จฯ ที่ซื้อกันในราคาหลักล้านนั้น...ธรรมชาติของผู้ซื้อ ก็ต้องการหลักประกัน และหลักประกันที่ว่าก็คือ แต่ละมือที่เซียนน้อยใหญ่ในวงการยกให้ผ่าน

ผมเคยได้ข่าว บางองค์ผ่านตาห้า-หกเซียน สองสำนักมาตรฐาน...มาสะดุดที่เซียนไม่สังกัดสำนักคนเดียว พระสมเด็จพิมพ์ใหญ่วัดระฆัง สภาพปานกลางองค์นั้น ขนาดจ่ายเงินสี่ล้านกันไปแล้ว...ก็ต้องคืน

ความจริงอีกข้อ...คำว่า พระแท้นั้น อ่อนไหวมาก สะดุดคำทัก “สงสัย” คำเดียว...ก็ไปต่อไม่ได้

สมัยนี้ “พระปลอม” พัฒนาฝีมือดี ขนาดเอาพระแท้มาส่องเทียบแล้วก็ยังลังเล บางสำนักปรับวิธีซื้อ เวียนเทียนกันดูทั้งตลาด แน่ใจว่าพระแท้ก็ซื้อ เมื่อขายได้กี่คนก็หารกำไรกันไป

วิธีนี้ไม่ได้กำไรมาก การตลาดว่า “วิน วิน” ได้ด้วยกัน หลายเซียนดูแท้ ลูกค้าเพิ่มความมั่นใจ โอกาสไปแห่คืนทีหลัง ก็น้อยลง เซียนเดี่ยวที่ซื้อ เสี่ยงเก๊แท้เอง ขายได้เต็มที่เอง นับวันจะเหลือน้อยคน

ระดับมือหนึ่งของวงการ บางคนยังต้องมี “รุ่นน้อง” นั่งประคอง ช่วยกันดู นี่ก็ดูจะเป็นอีกลีลา

ตลาดพระเครื่องเมืองไทย คนซื้ออยากซื้อให้ถูกที่สุด คนขายก็อยากขายให้แพงที่สุด กว่าจะถึงจุดบรรจบซื้อขายกันแต่ละองค์ได้... ต้องเล่นกันหลายท่า

ข้อจำกัดเหล่านี้ล่ะกระมัง จำนวนพระเครื่องสำคัญๆ สมเด็จ นางพญา พระรอด ซุ้มกอ ผงสุพรรณ...จึงมีน้อยแทบจะนับองค์ได้ วัดกันด้วยภาพในหนังสือเล่มมาตรฐานที่ผ่านวงการพระใหญ่

สองสามปีมานี้ อิทธิฤทธิ์รัฐบาลทหาร หรือบรรยากาศเศรษฐกิจโลกไม่เป็นใจ...ข่าวการซื้อพระเครื่ององค์แพงๆหายไปเลย มีคนกระตุ้นว่า ดัชนีกำไรราคาพระ เปอร์เซ็นต์สูงกว่าตลาดหุ้นก็ไม่มีอะไรดีขึ้น

การซื้อขายพระนับวันจะยิ่งยาก ไหนจะปัญหาพระเก๊พระแท้ ไหนจะปัญหาราคาไม่ยุติธรรม ตอนซื้อแพงมาก ตอนขายถูกมาก จะซื้อพระเก็บเก็งราคาด้วยเทคนิคซื้อหุ้นก็ไม่ถนัดมือ คนที่รักจะซื้อพระก็ลังเล

บรรยากาศที่คนเม็ดเงินหาย คนไม่มีเงินนี่แหละ พระก็มักทะลักเข้าตลาด ใครตาดีเงินดีก็ได้

พระแท้อย่างพระสมเด็จวัดระฆัง...ที่ว่าหายากนัก ราคาแพงนัก องค์ดังๆ ว่ากันเป็นร้อยล้าน...จนมองเป็นราคามายามากกว่าราคาจริงนั้น...ใช้ปัญญาค้นหาข้อมูลก็จะรู้ว่า พระท่านยังมี...รอคนมีบุญอยู่

เจ้าคุณเฒ่า พระธรรมถาวร (ช่วง) สมภารวัดระฆัง...เล่าให้พระยาทิพโกษา (สอน โลหะนันท์) ฟังเมื่อปี 2473 ตอนสมเด็จพระพุฒาจารย์โตสิ้น ท่านเป็นสามเณร ตักพระแจกใส่มือคนมางานศพ คนละองค์สององค์

เจ็ดวันประมาณการว่า แจกไปกว่า 3 หมื่นองค์

จำนวนนี้ไม่รวมพระที่สมเด็จท่านควักจากย่าม แจกชาวบ้าน วันละหลายๆองค์ นับแต่ปี พ.ศ.2409 เอาสองจำนวนนี้รวมกัน 4-5 หมื่นองค์ยังน้อยไป

ขีดเส้นใต้จำนวนพระเอาไว้...ลบด้วยจำนวนสมเด็จวัดระฆัง ที่ผ่านวงการ พิมพ์อยู่ในหนังสือมาตรฐาน พิมพ์ใหญ่ ทรงเจดีย์ ฐานแซม เกศบัวตูม ปรกโพธิ์...ยังไม่เกิน 1 พันองค์

ผมว่านะ...พระแท้ที่ว่า...หลายองค์ซ่อนอยู่ในพระเก๊ที่เซียนสงสัย ยังไม่รวมพระแท้จากบ้าน...ที่เจ้าของพระมีวิธีคิดแบบคนไทย...ไม่ขายพระกิน...ตาดี เงินพอมี มีศรัทธา พระแท้จะมาโปรดถึงมือ

ดูพระสมเด็จแท้...สำหรับคนเป็นไม่ยาก ส่องหน้าหลังแว่บเดียว ก็ตัดสินใจได้

ไม่เหมือนดูพระสงฆ์สมัยใหม่ เป็นถึงสมภาร เป็นเจ้าคุณ ผมอ่านข่าวเงินทอนสำนักพุทธก็ชักไม่แน่ใจ หลวงพ่อเจอเงิน เจอสีกา สองสิ่งต้องห้ามสำคัญ ไม่ทันไรทำท่าจะเป็นพระเก๊ไปเสียแล้ว.

กิเลน ประลองเชิง