ไทยรัฐออนไลน์

หลังจากนักกีฬาจากทั่วโลกชิงชัยกันมากว่า 2 สัปดาห์ ในที่สุดมหกรรมกีฬาโอลิมปิกเกมส์ 2012 ก็จะถึงวันปิดฉาก 12 ส.ค.

และไม่ว่า แก้ว พงษ์ประยูร นักชกไทย ที่เหลืออยู่เพียงคนเดียว จะคว้าเหรียญใดกลับเมืองไทยก็ตาม ถือว่าจิ๋วแต่แจ๋วรายนี้ ทำผลงานได้ยอดเยี่ยม

จากจำนวนเหรียญรางวัลที่ทำได้ของนักกีฬาไทยในครั้งนี้ แม้ว่าโดยรวมจะถูกมองว่าได้น้อย แต่ทว่าเราสามารถแยกมองได้ 2 มุมใหญ่ๆ

ในมุมแรก หากจะเปรียบเปรียบกับโอลิมปิก 4 ครั้งหลังมานี้ และเราทำได้เพียงเท่านี้ อย่างไรเสีย ก็ถือว่าไม่ค่อยจะปลื้มมากนัก

แต่หากมองในมุมที่ว่า ทุกชาติแข็งแกร่งกันมากขึ้น การแข่งขันมีสูงกว่าเดิม แต่ละชนิดกีฬากว่าจะเก็บชัยชนะกันมาได้ เลือดตาแทบกระเด็น ก็อาจมองได้

ทว่าในประเด็นหลังนี้ เปอร์เซ็นต์ในความน่าเชื่อถือดูจะเบากว่าประเด็นแรกอยู่มาก

เพราะหากเราเก่งจริง ไม่ว่าจะอย่างไร เราก็ต้องขึ้นไปยืนบนแป้นได้อยู่แล้ว

จำนวนเหรียญที่ทำได้กันมา ใครหลายคนอาจจะคิดว่าน้อย และดูแย่ แต่ต้องบอกว่าเราดูไม่ดี มาตั้งแต่ผลการควอลิฟายที่ได้มาเพียง 37 คนแล้ว

แน่นอนว่าเมื่อย้อนกลับไป ก็ต้องไปดูถึงการทำการบ้านของแต่ละสมาคมกีฬาด้วย ว่าจริงจังมากน้อยแค่ไหน

หากตอบโดยไม่เข้าข้างตัวเอง ใจเป็นกลางที่สุด ก็จะพบคำตอบที่แท้จริง

อีกประการที่พบ ต้องบอกว่า การกีฬาแห่งประเทศไทย (กกท.) ที่ทำหน้าที่เตรียมนักกีฬา ก็ยังทำงานได้ไม่สมบูรณ์แบบนัก

จริงอยู่กับการอัดงบประมาณลงไปช่วยในจำนวนที่ไม่น้อยแล้ว รวมทั้งการช่วยเหลือในด้านต่างๆ ก็ถือว่าน่าชื่นชม

แต่สิ่งที่สำคัญที่สุด คือ การกำชับให้ทุกสมาคมต้องทำการบ้านก่อนออกไปแข่งขัน

กกท.ควรต้องทำตัวเป็นผู้ปกครองสอนเด็ก

จี้ให้ทำการบ้าน ทำรายงานส่ง สอบถามสารทุกข์สุกดิบอยู่อย่างต่อเนื่อง อย่าให้มีช่องว่างของความห่าง

ที่ผ่านมา กกท.ในฐานะคณะเตรียมนักกีฬา นำโดย พล.ร.อ.สุรวุฒิ มหารมณ์ เคยนั่งประชุมจี้รายสมาคม ถามหาคู่แข่งที่แท้จริง จนดึกดื่นค่ำมืดทุกคืน

แต่ในระยะหลัง เราแทบไม่เห็นการทำงานในลักษณะนี้แล้ว เหมือนปล่อยๆ ผ่านๆ ดูหลวมๆ อย่างไรชอบกล

ฝากไว้เป็นข้อคิด จุดนี้หรือเปล่า ที่ทำให้เราผลงานตกลงไป

ไม่ได้เห็นว่าผลงานไม่เข้าเป้าแล้วมาต่อว่ากัน แต่เคยเขียนไว้ก่อนลอนดอนเกมส์จะเปิดฉากแล้วว่า ดูเหมือนเราจะทำการบ้านน้อยไปหน่อย

เวลาเรียกคืนมาไม่ได้ ที่ทำได้คือการเริ่มต้นกันใหม่

ทบทวนและทำกันเลยทันที…

ฟ้าคำราม