ไทยรัฐออนไลน์

การปิดรันเวย์ตะวันออก ของ สนามบินสุวรรณภูมิ เพื่อซ่อมรันเวย์ที่พังยาว 1,620 เมตร ทั้งๆที่เพิ่งเปิดใช้ได้แค่ 5 ปี โดยอ้างว่าใช้มานานต้องปิดซ่อม ยังคงซ่อมต่อไปอย่างไม่รีบร้อน กะเสร็จ 9 สิงหาคม ส่งผลให้เที่ยวบินขึ้นลงล่าช้า 2 ชั่วโมงต่อเที่ยวบิน เสียเวลาขาออก 45–60 นาที และเสียเวลาขาเข้าบินวนอีก 1 ชั่วโมงผลาญนํ้ามันไปไม่รู้เท่าไร

ผู้โดยสารเดือดร้อนหลายล้านคน ใครจะไปต่อเครื่องบินที่ประเทศอื่น มีโอกาสตกเครื่องสูง แต่ดูเหมือน ว่าที่ ร.ท.อนิรุทธิ์ ถนอมกุลบุตร กรรมการผู้อำนวยการ ทอท. จะไม่ได้ร้อนใจอะไร

สิ่งที่ผมได้ยินมาล่าสุด ซึ่งจะทำให้ สายการบิน การท่องเที่ยว ผู้โดยสาร ต้องช็อกเป็นซํ้าสอง ก็คือ หลังจากที่ซ่อมรันเวย์ตะวันออกเสร็จแล้ว ทอท.จะปิดซ่อมรันเวย์ตะวันตกต่อ เพราะต้องซ่อมใหญ่เหมือนกัน หลังจากที่ต้องปิดรันเวย์ตะวันตกฉุกเฉินกะทันหัน  เมื่อวันก่อน เพราะ ผิวรันเวย์หลุดล่อนเป็นหลุมลึก 5 ซม. เครื่องบินลงไม่ได้ จะปิดซ่อมอีกนานเท่าไร ยังไม่มีการพูดถึงการ ปิดสองรันเวย์อย่างกะทันหัน ในวันนั้น ถือเป็นการ ปิดประเทศไทยครั้งที่สอง หลังจากที่คนเสื้อเหลืองเคยยึดสนามบินสุวรรณภูมิปิดประเทศมาแล้ว

แต่ ผู้รับผิดชอบสนามบินสุวรรณภูมิ  ไม่ว่า ประธานบอร์ด กรรมการผู้อำนวยการใหญ่ และ ผู้อำนวยการสนามบินสุวรรณภูมิ กลับไม่มีใครต้องรับผิดชอบอะไรต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นแม้แต่คนเดียว

ทั้งๆที่ การปิดสนามบินสุวรรณภูมิไม่กี่ชั่วโมง ได้สร้างความเสียหายต่อประเทศไทยอย่างมหาศาล ทั้งภาพลักษณ์ เศรษฐกิจ และธุรกิจ เครื่องบินโดยสารที่บินมาถึงสนามบินสุวรรณภูมิ กลับต้องบินไปลงที่สนามบินอื่นอย่างกะทันหัน บางลำบินมาไกล นํ้ามันใกล้หมด ต้องขอลงฉุกเฉิน

ผมไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญเรื่องสนามบิน แต่ถามจากผู้รู้ในแวดวงการบิน

บอกว่า ปกติการปิดซ่อมใหญ่รันเวย์ จนถึงขั้นที่ต้องปิดรันเวย์นั้น ยังไม่เคยเห็นสนามบินพาณิชย์ที่เป็นศูนย์กลางการบินที่ไหนในโลกทำมาก่อน

แต่ถ้าต้องปิดรันเวย์ก็มีหลักปฏิบัติ ดังนี้ ต้องแจ้งการปิดซ่อมรันเวย์ล่วงหน้าไปยังทุกสายการบินที่เป็นลูกค้าอย่างน้อยที่สุด 6 เดือน เพื่อให้มีเวลาปรับเปลี่ยนเที่ยวบินให้เหมาะสม เช่น ลดเที่ยวบินที่มาลงสนามบินสุวรรณภูมิ ซึ่งการปรับลดเที่ยวบินจะโยงไปถึงการขายตั๋วเครื่องบินล่วงหน้าด้วย ไม่ใช่แจ้งล่วงหน้าแค่ 3 เดือนอย่างที่ทำ แจ้งไปก็ไม่มีประโยชน์ เพราะเที่ยวบินระหว่างประเทศมีการจัดตารางบินล่วงหน้าหลายเดือน

ปกติการซ่อมรันเวย์ของสนามบินใหญ่ทั่วไป ไม่มีใครปิดรันเวย์ แต่ใช้เทคโนโลยีการซ่อมชั้นสูง ทยอยซ่อมเป็นระยะทางสั้นๆ ซ่อมเสร็จก็เปิดใช้ได้ทันที วัสดุที่ใช้ไม่ว่าปูน ยางมะตอย จะใช้แบบแห้งเร็ว ซ่อมเสร็จก็ใช้งานได้ในเวลาไม่กี่ชั่วโมง บริษัทที่ซ่อมรันเวย์จึงต้องเป็นบริษัทที่เชี่ยวชาญ ไม่ใช่บริษัทรับเหมาธรรมดาที่ซ่อมกันเป็นเดือนๆ

ที่มันตลกก็คือ แทนที่จะไปเร่งรัดผู้รับเหมาให้ซ่อมรันเวย์ให้เสร็จเร็วขึ้น แต่ ว่าที่ ร.ท.อนิรุทธิ์ ผอ.ทอท. กลับบอกว่า จะเร่งสร้างรันเวย์ที่ 3 เพื่อลดความแออัดจากการปิดซ่อมรันเวย์ตะวันออก ไปไหนมาสามวาสองศอกจริงๆ

คุณอนิรุทธิ์บอกว่า รันเวย์ 3 จะสร้างอยู่ห่างจากรันเวย์ตะวันตก 400 เมตร ยาว 4,000 เมตร ค่าก่อสร้าง 13,000 ล้านบาท ช่วยเพิ่มขีดความสามารถในการรับเที่ยวบินอีก 12 เที่ยวต่อชั่วโมง จาก 76 เที่ยวต่อชั่วโมง เป็น 88 เที่ยวต่อชั่วโมง

เรื่องรันเวย์ 3 ผมเคยเขียนวิจารณ์ไปแล้วว่า สร้างใกล้รันเวย์ตะวันตกมากเกินไป เครื่องบินขึ้นลงพร้อมกันไม่ได้ ไม่คุ้มค่า วันนี้ก็สารภาพออกมาแล้ว ลงทุน 13,000 ล้านบาท สร้างรันเวย์ที่ 3 แต่เพิ่มเที่ยวบินได้แค่ 12 เที่ยว ขณะที่ รันเวย์ 1-2 รับได้ 76 เที่ยวบิน เฉลี่ยรันเวย์ละ 38 เที่ยว ทำไมรันเวย์ใหม่จึงรับเที่ยวบินได้น้อยกว่ารันเวย์เก่าถึง 3 เท่า ทั้งที่ยาวเท่ากัน ตอบหน่อยได้ไหม.

“ลม เปลี่ยนทิศ”