ข่าวพาดหัวหนังสือพิมพ์หลายฉบับ โอบามา ประธานาธิบดีสหรัฐฯ อาจงดเดินทางมาเยือนประเทศไทยในโอกาสที่มาร่วมประชุมอาเซียนซัมมิทที่ประเทศกัมพูชาประมาณปลายปีนี้ เพราะไม่พอใจที่ประเทศไทย เล่นการเมืองกันมากไป โดยเฉพาะกรณีที่นาซาจะมาขอใช้สนามบินอู่ตะเภาเป็นฐานในการขึ้นบินตรวจ สภาพอากาศในภูมิภาคนี้แล้วมีปัญหา ถ้าเป็นข่าวจริงก็ว้าเหว่
ส่วนข่าวที่ว่า นายกฯ ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ก็อาจจะไม่เดินทางไปร่วมประชุมใหญ่สหประชาชาติที่นิวยอร์กก็เช่นกัน อาจถูกมองเป็นนัยทางการเมือง เป็นเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างสหรัฐฯกับประเทศไทย ไปได้อีกกระทอก
เรื่องนี้ต้องแบ่งเป็น3ประเด็น ส่วนแรกก็คือ ประเทศสหรัฐฯ และการดำเนินนโยบายทางการเมือง การที่ประเทศมหาอำนาจในโลกนี้ เหลือเพียงไม่กี่ประเทศ การรักษาหน้าตาความเป็นมหาอำนาจยิ่งต้องทำให้เกิดความชัดเจนและเข้มข้น เป็นยุทธศาสตร์ของประเทศมหาอำนาจทั้งหลาย ส่วนจะคบจีนคบสหรัฐฯอยู่ที่วิสัยทัศน์
ประเทศสังคมนิยมล่มสลายไปเยอะ แม้แต่ประเทศจีนเองก็ผ่อนคลายกฎระเบียบไปมาก จนปัจจุบันประเทศจีนก็ไม่ต่างจากประเทศต่างๆ ทั่วโลกหันมาทำการค้าขายเอาดีทางเศรษฐกิจจนกลายเป็น มหาอำนาจทางเศรษฐกิจ เป็นคู่แข่งกับสหรัฐฯ คู่แข่งกับญี่ปุ่น เปิดเสรีมากขึ้น
ทั้งจีนทั้งสหรัฐฯ ยังต้องรักษาสัญลักษณ์ความเป็นมหาอำนาจ เอาไว้
ส่วนที่สองเป็นเรื่องการเมืองในประเทศ พูดตรงไปตรงมาบางครั้ง ประชาธิปัตย์ก็เล่นการเมืองมากเกินไป แรงเกินไป นักการเมืองหลายคน ของพรรคประชาธิปัตย์พูดแต่เรื่องไร้สาระ ไม่เป็นสาระ ไม่มีประเด็น พูดจนชาวบ้านเบื่อ แค่อ้าปากก็รู้ว่าจะพูดอะไร
ทำให้น้ำหนักในการทำหน้าที่ของฝ่ายค้านน้อยลงไม่สามารถที่จะ ถ่วงดุลการทำงานของรัฐบาลได้อย่างเป็นรูปธรรมหรือมีเหตุผลมากพอที่จะให้เกิดประโยชน์ในทางปฏิบัติ นอกจากเอามันเท่านั้น
ไม่คำนึงถึงผลกระทบต่อประโยชน์ส่วนรวม
พรรครัฐบาลเป็นรัฐบาลที่มีเสียงสนับสนุนข้างมาก ทุกเรื่องมี เหตุผลทั้งในแง่นิติศาสตร์และรัฐศาสตร์พอที่จะเดินหน้าทำงานเพื่อประโยชน์ของประเทศและประชาชน แต่กลายเป็นรัฐบาลที่หวาด ระแวง กลัวอำนาจที่มองไม่เห็นอยู่ตลอดเวลา จนไม่กล้าที่จะตัดสินใจทำงานแม้แต่เรื่องเดียว รักตัวเองมากกว่ารักประเทศอยู่บนความขลาดเขลา
การตัดสินใจจึงไม่ได้คำนึงถึงประโยชน์ส่วนรวม
ประเทศเสมือนอยู่ในภาวะสุญญากาศของการบริหาร รัฐบาล ไม่ใช้อำนาจเบ็ดเสร็จที่กำหนดไว้ในระบอบประชาธิปไตย ฝ่ายค้านไม่ได้ใช้อำนาจตามกติกาของระบอบประชาธิปไตย ทำให้การปกครองประเทศอ่อนแอลงทุกที.
หมัดเหล็ก




















