advertisement

อยู่กรุงเทพฯ ต้องทำใจ

โดย ซูม 17 ก.ย. 2555 05:01


ใครว่าวันศุกร์ที่ 13 เท่านั้น ที่มักจะมีเหตุอาถรรพณ์หรือมีเรื่องวุ่นวายต่างๆ...ศุกร์ที่ 14 ก็มีเหมือนกันนะครับ ดังเช่นเมื่อวันศุกร์ที่แล้ว

หลังจากที่พายุฝนกระหน่ำกรุงเทพมหานครตั้งแต่บ่ายๆ เรื่อยมาถึงเย็น จนทำให้เกิดภาวะน้ำท่วมน้ำขังระบายไม่ทันในหลายๆจุด

ได้เรื่องเลยครับ เกิดภาวะรถติดขัดอย่างชนิดที่ต้องใช้คำว่า วินาศสันตะโร ตั้งแต่ 5 โมงเย็นไปจนถึง 3 ทุ่ม โน่นเลย

เป็นอาถรรพณ์ของวันศุกร์ที่ 14 ที่ยังอยู่ในความทรงจำอันเจ็บปวดของชาว กทม.หลายหมื่นหลายแสนคนที่ร่วมชาตากันอยู่บนท้องถนน

ผมเขียนหนังสือเสร็จมีนัดจะไปกินข้าวเย็นกับญาติๆแถวถนนพัฒนาการ แต่โชคดีที่มองจากหน้าต่างของชั้น 6 ตึกกองบรรณาธิการไทยรัฐ เห็นสภาพถนนวิภาวดีฯที่อยู่ข้างหน้าเสียก่อน

ปรากฏว่ารถราที่มุ่งหน้าจะเข้าเมืองหยุดนิ่งเป็นระเบียบเรียบร้อยอยู่หน้าการบินไทยไม่ขยับเขยื้อนเลยเป็นเวลานับสิบๆนาที

มองไปทางซ้ายก็เห็นแถวยาวเหยียดไม่รู้ว่าหางแถวอยู่ไหน มองขวาก็เห็นยาวเหยียด ไม่รู้ว่าหัวแถวอยู่ไหนเช่นกัน

แต่กลับกัน เที่ยวขาออกนอกเมือง รถวิ่งได้ฉลุยมาก ใช้คำว่า ปรู๊ดปร๊าดก็น่าจะได้

ผมตัดสินใจโทรศัพท์ไปขอเลิกนัด ซึ่งญาติก็เข้าใจพร้อมกับอวยพรให้กำลังใจขอให้ผมเดินทางกลับบ้านโดยสะดวกและสวัสดิภาพ

จะเป็นเพราะคำอวยพรของเขาหรือเปล่าไม่ทราบ...ผมกลับบ้านโดยใช้เส้นทางถนนลาดพร้าวตามปกติ...ปรากฏว่าไปโลดเลยครับ ถึงบ้านเร็วกว่าวันธรรมดาเสียด้วยซ้ำ

ระหว่างทางผมก็เปิดวิทยุฟังคลื่นจราจรต่างๆไปเรื่อยๆ ทำให้ทราบว่าความโกลาหลอลหม่านกระจายไปในหลายๆส่วนของ กทม.

เฉพาะหน้าโรงพิมพ์เส้นเข้าเมืองที่ผมเห็นเมื่อสักครู่นั้น วิทยุรายงานว่าติดหนึบตั้งแต่หลักสี่มาจนถึงดินแดงด้วยซ้ำ

ทำให้ผมอดมิได้ที่จะชมเชยตัวเองที่ตัดสินใจถูก และไม่ต้องไปอยู่ในขบวนแห่งความทุกข์ ซึ่งไม่รู้ว่ากี่ชั่วโมงจะพ้นทุกข์กับเขาด้วย

แต่ก็นั่นแหละครับ ไม่ใช่ว่าผมจะโชคดีเสมอไป เพราะหลายๆ ครั้งที่โชคร้าย ตัดสินใจผิดพลาด ขึ้นไปอยู่บนทางด่วนหลายชั่วโมงจนต้องตัดสินใจเดินกลับไปโรงพิมพ์ก็เคยมาแล้ว

ดังนั้น ที่จะต้องเตรียมตัวไว้ให้พร้อมเสมอก็คือ “อัฐบริขาร” ต่างๆ ที่จำเป็นระหว่างรถติด เพื่อจะได้หยิบฉวยออกมาใช้ตามสถานการณ์

พวกยาดมยาหม่องต้องมีไว้ประจำรถเพราะเวลาเวียนหัว หรือคลื่นไส้จะช่วยได้เยอะ พวกยาอมหรือลูกอมหวานๆต่างๆ ก็ควรมีด้วยเพราะยาอมพวกนี้เขาผสมน้ำตาลไว้ เวลาหิวๆจะช่วยประทังได้มากทีเดียว

พวกขนมปังกรอบแคร็กเกอร์กล่องเล็กๆ ถ้ามีไว้ด้วยก็ดี เพราะถ้าติดนานๆแบบ 2-3 ชั่วโมง เลยเวลาอาหารเย็นไปแล้ว ลูกอมทั้งหลายจะเอาไม่อยู่

ถ้าหาไม่ได้ก็ “มาม่า” นี่แหละง่ายดี ฉีกซองมาเคี้ยวกินดิบๆเลย ผมเคยลองแก้หิวมาหลายหนแล้ว พอเคี้ยวเสร็จดื่มน้ำตามให้ไปบานในท้อง...อิ่มไปพักใหญ่ๆเลยล่ะ

ยารักษาโรคแล้ว อาหารแล้ว...ก็มาถึงการขับถ่ายซึ่งสำคัญมากโดยเฉพาะการขับถ่ายแบบเบาๆที่ผู้อาวุโสชายมักเป็นปัญหา เนื่องจากต่อมลูกหมากโตบ้าง เป็นโรคไตบ้าง จำเป็นต้องปัสสาวะบ่อยๆ

ยุคก่อนกระบอก “คอมฟอร์ต 100” เคยฮิตมาก แต่จะเป็นเพราะเวลาวางบนรถแล้วมันดูเกะกะหรืออย่างไรไม่ทราบ ระยะหลังๆไม่ค่อยมีใครใช้กัน

ก็ไม่เป็นไรครับ แต่จะต้องมีวัสดุอะไรสักอย่างที่ใช้ทดแทนได้ประจำรถไว้ด้วย เช่น กระป๋อง กล่องพลาสติก ถุงพลาสติก เพราะเจอรถติด 2-3 ชั่วโมง ผู้อาวุโสส่วนมากกลั้นไม่อยู่แน่นอน

ต้องเตรียมพร้อม 100 เปอร์เซ็นต์เอาไว้เลยครับสำหรับคนใช้รถใช้ถนน กทม.ใน พ.ศ.นี้

ขอปลอบใจท่านผู้อ่านที่ต้องเผชิญความทุกข์สาหัสเมื่อศุกร์ 14 ก.ย.อีกครั้ง...ขอให้สู้ๆต่อไปนะครับ อย่าท้อถอยซะก่อน

ผมเองซึ่งโชคดีเมื่อวันศุกร์ที่แล้วสำนึกอยู่เสมอว่าคงไม่โชคดีตลอดไปหรอก จะต้องเจอเข้าสักวันจนได้แหละตราบใดที่ยังอยู่ใน กทม. ซึ่งมีปัญหาการจราจรมาโดยตลอด พรรคไหนเข้ามาบริหารก็แก้ไม่ตก

ทางที่ดีจึงต้องเตรียมตัวเตรียมใจสวดมนต์ภาวนา และถึงพร้อมด้วยความไม่ประมาททั้งปวงดังที่กล่าวมาแล้วด้วยประการฉะนี้.


"ซูม"

โหวตข่าวนี้
advertisement

คลิก

ติดตามรายการสด

พร้อมชมรายการย้อนหลัง
advertisement