นายประวีณ ณ นคร อดีตเลขาธิการ ก.พ.และปัจจุบันเป็นกรรมการ ก.พ.ผู้ทรงคุณวุฒิได้บรรยายเรื่องปรัชญาและแนวคิดหลักเกี่ยวกับจริยธรรม ในการสัมมนากรรมการจริยธรรมของส่วนราชการต่างๆ ที่ศูนย์ส่งเสริมจริยธรรม สำนักงาน ก.พ. จัดขึ้น
ท่านกล่าวถึงประเด็นที่สอง จุดมุ่งหมายของจริยธรรม ว่าพิจารณาจุดมุ่งหมายของจริยธรรมตามที่รัฐธรรมนูญบัญญัติไว้ในมาตรา 279 ว่า มาตรฐานทางจริยธรรมของเจ้าหน้าที่ของรัฐแต่ละประเภทให้เป็นไปตามประมวลจริยธรรมที่กำหนดขึ้นและการพิจารณาสรรหา กลั่นกรองหรือแต่งตั้งบุคคลใดเข้าสู่ตำแหน่งที่มีส่วนเกี่ยวข้องในการใช้อำนาจรัฐต้องคำนึงถึงพฤติกรรมทางจริยธรรมของบุคคลดังกล่าวด้วย
จุดมุ่งหมายในการจัดทำประมวลจริยธรรม ตามคำแนะนำของผู้ตรวจการแผ่นดิน มุ่งไปที่การบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดีตามหลักธรรมาภิบาล (Good Govenance) โดยไม่มุ่งถึงการธำรงเกียรติและศักดิ์ศรีของข้าราชการ
แต่ตามคำปรารภในประมวลจริยธรรมข้าราชการพลเรือน ได้แสดงความมุ่งหมายของการกำหนดมาตรฐานทางจริยธรรมขึ้นเป็นประมวลจริยธรรมว่าเพื่อการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี และเพื่อผดุงเกียรติและศักดิ์ศรีของข้าราชการอันควรแก่ความไว้วางใจและความเชื่อมั่นของประชาชน และดำรงตนตั้งมั่นเป็นแบบอย่างที่ดีงาม สมกับความเป็นข้าราชการในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวด้วย
เนื่องจากในทางทฤษฎี “จริยธรรม” มีมาตรฐานอยู่หลายรูปแบบ สำหรับใช้กับแต่ละกลุ่มคน โดยมีจุดมุ่งหมายแตกต่างกันตามแต่ละกลุ่มคน เช่น “มารยาท” ใช้สำหรับสังคมทั่วไป มีจุดมุ่งหมายเพื่อความเรียบร้อย “จรรยาวิชาชีพ” ใช้สำหรับผู้ประกอบวิชาชีพ มีจุดมุ่งหมายเพื่อธำรงเกียรติและศักดิ์ศรีของผู้ประกอบวิชาชีพนั้นๆ และเพื่อประสิทธิผลของการประกอบวิชาชีพนั้น “วินัย” ใช้สำหรับคนทำงาน มีจุดมุ่งหมายเพื่อประสิทธิภาพในการทำงานนั้นๆ
ดังนั้น เมื่อพูดถึงจุดมุ่งหมายของ “จริยธรรม” ในภาพรวม จึงต้องรวมจุดมุ่งหมายของมาตรฐานทางจริยธรรมทุกรูปแบบ มาเป็นจุดมุ่งหมายโดยรวมของ “จริยธรรม” เป็นดังนี้
1.เพื่อความเรียบร้อย 2.เพื่อธำรงเกียรติและศักดิ์ศรีของบุคคล 3.เพื่อประสิทธิภาพและประสิทธิผลของงาน 4.เพื่อความเป็นธรรมในสังคม 5.เพื่อคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพของประชาชน 6.เพื่อรักษาประโยชน์ส่วนรวมและของประเทศชาติตามหลักธรรมาภิบาล
เรื่องนี้จึงสังเคราะห์ออกมาได้ว่าการกำหนดข้อห้ามและข้อปฏิบัติในประมวลจริยธรรม ต้องกำหนดให้สอดคล้องกับวัตถุประสงค์ของการให้มีประมวลจริยธรรม.
“ซี.12”
