ตราบเท่าที่รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยพุทธศักราช 2550 ยังใช้บังคับอยู่ คำวินิจฉัยใดๆของศาลรัฐธรรมนูญย่อมมีผลอย่างแน่นอน
ทั้งนี้ ตามรัฐธรรมนูญมาตรา 216 วรรคห้าที่ระบุว่า “คำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญให้เป็นเด็ดขาด มีผลผูกพันรัฐสภา คณะรัฐมนตรี ศาล และองค์กรอื่นของรัฐ”
พวกที่ไม่พอใจคำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญแล้วออกมาเอะอะโวยวายนั้นจะรู้ตัวหรือไม่ หรือแกล้งทำเป็นไม่รู้ว่ากำลังกระทำการที่ขัดต่อรัฐธรรมนูญเสียเอง
ความเห็นอย่าง นายจาตุรนต์ ฉายแสง ที่ออกมาแสดง ก็เป็นเพียงความเห็นของคนคนเดียว จะผิดถูกอย่างไรก็แล้วแต่ใครจะเชื่อถือเพราะไม่มีมาตรฐานอะไรมารองรับ นอกจากการชักพาด้วยโวหารอย่างโน้นอย่างนี้ เวลาและบรรยากาศอย่างนี้ไม่ฉวยโอกาสออกมาเอาใจนายเสียหน่อยได้ยังไง
อย่างไรก็ตาม การพูดการวิจารณ์แสดงความเห็นใดๆอาจจะไม่มีอะไรผิด นอกจากเป็นการขยายขี้เท่อหรือความดันทุรังของตัวเองให้คนอื่นได้รับรู้
แต่ถ้าหากว่ามีการประชุมรัฐสภาเพื่อลงมติการแก้รัฐธรรมนูญในวาระที่สาม ทั้งๆที่ศาลรัฐธรรมนูญห้ามไว้แล้ว นั่นแหละจะเกิดความผิดสำเร็จขึ้น
เป็นการกระทำที่ขัดรัฐธรรมนูญแน่ๆทั้งองคาพยพของรัฐสภาคือตั้งแต่ตัวประธานรัฐสภาและรองลงมาจนถึงสมาชิกรัฐสภาและเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องกับการจัดประชุม
ถามว่า นายสมศักดิ์ เกียรติสุรนนท์ ประธานรัฐสภาที่นับวันเกียรติจะเหลือน้อยเต็มทีแล้ว นอกจากที่นามสกุลอย่างเดียวจะกล้าหาญชาญชัยทำได้อย่างนั้นเชียวหรือ...ไม่เชื่อหรอกว่ากล้า
เมื่อเห็นท่าทีของบรรดาลิ่วล้อบริวารของรัฐบาลก็ดี ของพรรคการเมืองที่ประกอบเป็นรัฐบาลก็ดี ต้องปลงสังเวชในความพยายามยื้อยุดไม่ยอมรับความจริงและความถูกต้อง
มีความพยายามถึงขนาดจะลากเอา คณะกรรมการกฤษฎีกา มาเป็นเครื่องมือหรืออาวุธต่อสู้กับ ศาลรัฐธรรมนูญ
น่าสงสารเสียจริงที่มีสมองขบคิดได้เพียงเท่านี้
นี่คงไม่ต้องเอ่ยถึงหัวหน้ารัฐบาลให้มากความ เพราะน่าสงสารยิ่งกว่าในความพยายามที่จะทำความรู้ความเข้าใจในเรื่องนี้ซึ่งทำท่าว่าจะหาเลือดจากปูได้ง่ายกว่า
ยิ่งการหาเรื่องหาข้ออ้างไปรวบรวมรายชื่อผู้คนจะมายื่นถอดถอน ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ เกือบทั้งคณะ เว้นแต่ นายชัช ชลวร ที่วินิจฉัยเป็นคุณแก่ความรู้สึกของตัวและ นายใหญ่ ยิ่งเป็นเรื่องตลกร้าย คิดได้ยังไงนะ
จากการแสดงออกมาอย่างโจ่งแจ้งเช่นนี้ จึงไม่มีข้อเคลือบแคลงใดๆอีกแล้วว่าเมื่อไรที่ปล่อยให้มีการยกร่างรัฐธรรมนูญใหม่ ชะตากรรมของศาลรัฐธรรมนูญ จะเป็นอย่างไร
เมื่อแตะ ศาลรัฐธรรมนูญ ได้ ศาลปกครอง และ ศาลยุติธรรม ก็คงไม่รอดพ้นไปได้ มิหนำซ้ำยังจะลุกลามไปยังสถาบันและองค์กรใดก็ตามที่เป็นหลักขวางการกระทำที่ไม่ถูกต้องตามอำเภอใจ
คิดๆแล้วไม่น่าอยู่เลยนะประเทศไทย.
“ซี.12”




















