advertisement

เสือกับจระเข้

โดย กิเลน ประลองเชิง 3 พ.ค. 2556 05:00

ข้อเรียกร้องหนึ่งในห้าข้อ ที่ตัวแทนกลุ่มคนที่ขอให้เรียกเขาว่า ผู้ปลดปล่อยปัตตานี เรียกร้องกับตัวแทนฝ่ายไทย ก็คือ ขอให้มาเลเซีย เป็นคนกลางระหว่างการเจรจาด้วย

ก็คงไม่มีเลศนัย...อะไรมากไปกว่า นายกฯมาเลเซีย ท่านคงอยากทำแต้มทางการเมืองไว้บ้าง...ใกล้เลือกตั้งชิงธงรัฐบาลของท่านเต็มที ออกแรงเลี้ยงข้าว เลี้ยงน้ำ จัดสถานที่...จะให้เหนื่อยฟรี...ก็เกินไปหน่อย

ผลการเจรจา ก็ออกมาแล้ว...ยังไม่มีอะไรในกอไผ่...สิ่งที่ได้ ก็คือเริ่มมีความรู้สึกดีๆให้กัน

ผมมีนิทานมาเลเซีย หนังสือในโครงการนิทาน ชุดนิทานนานาชาติ (สำนักพิมพ์สถาพรบุ๊คส์) อยู่ในมือ เปิดเจอ เรื่องเสือกับจระเข้...อ๊ะ! นิทานชื่อนี้ ฟังดูคุ้นๆ แต่เนื้อหา กลับไม่คุ้น

เรื่องนี้เล่าขานกันอยู่ในรัฐกลันตัน...วันหนึ่ง อาลีตั้งใจจะไปเยี่ยมพ่อที่บ้านต่างเมือง ต้องเดินทางผ่านป่าใหญ่ ลูกชายตัวเล็ก ชื่อฟาริด ร้องขอตามไปด้วย

ระยะทางไกล อาลี ต้องการไปให้ถึงก่อนค่ำ รีบเดินไปข้างหน้า...ไม่ยอมหยุดพัก จนฟาริด ร้องโอดโอย “พ่อ หนูเดินต่อไม่ไหวแล้ว”

ถึงขั้นนั้น อาลีจึงรู้ว่าหลงทาง ในป่าการหาที่พักแรม ให้ปลอดภัยจากสัตว์ร้าย ไม่ใช่เรื่องง่าย เขาชวนลูกชาย หาทางเดินจากเนินเขา ลงสู่ที่ราบ จนถึงริมแม่น้ำ

สองพ่อลูก ตกลงจะนอนริมแม่น้ำ

อาลีล้มตัวนอน ฟาริดก็นอนลงข้างๆ สักครู่ฟาริดก็ร้อง “โอะๆ ไม่เอาล่ะ” “อะไรอีก” พ่อถาม “หนูไม่อยากนอนข้างนี้”

อาลีตามใจลูก ฟาริดข้ามไปนอนอีกข้าง นอนได้อีกพัก ก็ร้อง “โอะๆ ไม่เอาล่ะ” ขึ้นมาอีก

เมื่อลูกชายยืนกราน..ไม่ยอมนอนทั้งสองข้าง ไม่ว่าข้างซ้าย

ข้างขวา อึกอักอยู่พักใหญ่ ก็บอกพ่อ “หนูขอนอนตรงกลาง” ซึ่งก็หมายความว่า ต้องนอนบนอกพ่อ

บังเอิญผ้าห่มผืนเดียวที่มีสั้น อาลีเอาผ้าคลุมได้แค่ตัวฟาริด เหลือแต่ท่อนขาโผล่ออกไป

ทันใดนั้น...เสือตัวหนึ่งก็ผ่าน มันเริ่มได้กลิ่นคน มันเดินตามกลิ่นรุกเข้าหา จนเจอคน แต่มีเค้าไม่เหมือนคน นอนอยู่

“กลิ่นเหมือนคน” เสือรำพึง มันรู้ว่า ลามีสี่ขา วัวมีสี่ขา คนนั้นมีสองขา แต่สิ่งมีชีวิตที่นอนตรงหน้ามีสี่ขา ไม่ใช่ทั้งวัวทั้งลา ทำท่าเหมือนคน แต่ไม่ใช่คน

ความสงสัย เสือจึงไปถามจระเข้ “ตัวอะไรก็ไม่รู้ นอนอยู่ริมแม่น้ำ กลิ่นเหมือนคน แต่มันมีสี่ขา”

“มันมีหัวเดียวรึ ”จระเข้ถาม “ฮื่อ ฉันว่ามันมีหัวเดียวเท่านั้น” เสือตอบ

“ถ้าฉันรู้วิธี แล้วบอกท่าน ฉันจะได้อะไรบ้าง” จระเข้มีเงื่อนไข

“ทั้งหมดที่อยู่บนบก เป็นของฉัน” เสือตอบทันที “สิ่งที่ตกลงไปในน้ำเป็นของท่าน”

“ตกลง” จระเข้พอใจ “ทีนี้ฉันจะบอกท่าน จงไปดึงขาข้างหนึ่ง แล้วท่านจะเห็นว่ามันมีหัวเดียวหรือสองหัว ถ้ามีหัวสองหัวก็เป็นคนสองคน แต่ถ้ามีหัวเดียว ก็ไม่ใช่”

เสือฟังแล้ว ก็เริ่มปฏิบัติการ ก่อนมันจะดึงขาของใครสักคน ความสงสัย เสือยื่นหน้าเข้าไปจ้องอาลี หนวดของเสือยาว แยงเข้าไปในจมูกอาลี อาลีกำลังหลับก็จามออกมาเสียงดัง

“ฮัด...เช้ย”

เสือตกใจ กระโดดถอยหลัง...พลาดท่าตกลงไปในแม่น้ำ

“สิ่งที่ตกลงในแม่น้ำทั้งหมด เป็นของฉัน” จระเข้พูดแล้ว ก็งับเสือลากเอาไปกินใต้น้ำ

นิทานมาเลเซีย เรื่องนี้จบลงแบบนี้แหละครับ...ไม่มีเลศนัยกระทบกระเทียบใคร...ผู้คนที่อึดอัด กลืนไม่เข้า คายไม่ออก เหมือนที่โบราณว่าหนีเสือปะจระเข้... อ่านแล้วน่าจะสบายใจ...หัวเราะได้สักครั้ง...ก็มีความสุขหนึ่งครั้ง

สถานการณ์บ้านเมืองตอนนี้ คนมีความสุข ยิ้มได้ หายากนะครับ.

กิเลน ประลองเชิง

โหวตข่าวนี้