วันพุธที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2560
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

กฎ–หมาย

ผมดูความพยายามแก้รัฐธรรมนูญของฝ่ายรัฐบาล และฟังข้อค้านของฝ่ายที่ไม่เห็นด้วยแล้ว ก็นึกว่า ก็คงจะต้องแก้กันเรื่อยๆไป เพื่อรักษาสถิติ ประเทศไทยใช้รัฐธรรมนูญมากที่สุดในโลก

วิถีชีวิตแบบผม ยังต้องพึ่งมอเตอร์ไซค์รับจ้างอยู่บ้าง ความคุ้นเคยจึงทำให้ต้องติดตามข่าว ปัญหาของวินมอเตอร์ไซค์ฯไม่ว่าจะเปลี่ยนมากี่รัฐบาล ก็ยังเป็นปัญหาเดิมๆ

ภาพที่ผมดูทางเคเบิลทีวีช่องเดอะเนชั่น รายการของคุณจอมขวัญ หลาวเพชร พวกขาใหญ่ราว 20–30 คน ใช้ของมีคม บุกรุมแทงรุมฟันคนขับมอเตอร์ไซค์ที่ขวางหูขวางตา ล้มคว่ำคามือคาเท้า

มีเสียงหวีดร้องตกใจของผู้หญิงที่เห็นเหตุการณ์ ทำให้เห็นบรรยากาศความเป็นบ้านป่าเมืองเถื่อน ที่บังเอิญเกิดขึ้นใจกลางกรุงเทพฯ

ตอนเกิดเรื่อง ไม่มีวี่แววของผู้รักษากฎหมายเข้ามาระงับยับยั้งเหตุการณ์ หลังเกิดเรื่องแจ้งความโรงพักแล้ว เป็นคดีความระดับที่เห็นหน้าเห็นตากันแล้ว วี่แววความคืบหน้าของคดีก็ยังไม่มี

ทั้งที่เหตุการณ์ผ่านมาหลายเดือน

แต่โชคดีที่เรื่องนี้ผ่านสื่อทีวี ผมเข้าใจเอาว่า ถึงวันนี้ พล.ต.ท.วินัย ทองสอง ผบช.น. คงเรียกตำรวจท้องที่ไปชำระสะสาง รู้หมู่รู้จ่ากันไปแล้ว

คาใจเรื่องมอเตอร์ไซค์ยกพวกชิงพื้นที่รับคนโดยสารอยู่ได้วันสองวัน ก็เจอข่าวหน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์ อีกวินมอเตอร์ไซค์ฝ่ายหนึ่งถือปืนมายิง อีกฝ่ายมีปืนเหมือนกัน แต่ยังไม่ทันชักออกมายิงสู้

ลูกชายชักมีดออกช่วยพ่อ ถูกยิงคว่ำ คลานไปดึงปืนจากเอวพ่อยิงสู้

เรื่องก็จบลงด้วยความตาย ผู้ร้ายตามข่าว หนีได้ไม่ค่อยลอยนวลเท่าใด เพราะถูกยิงไปหลายนัด น่าจะบาดเจ็บไม่น้อย

ทั้งข่าวที่ผมได้ดูจากทีวี ทั้งภาพที่ผมดูจากหนังสือพิมพ์ เป็นเรื่องเล็กๆ แทรกอยู่ในเรื่องใหญ่ระดับความสนใจ ดูผิวเผิน มันก็แค่ “มอเตอร์ไซค์สู้กัน” เท่านั้น

ในแง่ตัวบทกฎหมาย...อาชีพมอเตอร์ไซค์รับจ้างยังกึ่งถูกกึ่งผิด...มอเตอร์ไซค์ป้ายเหลือง หมายถึงมอเตอร์ไซค์ที่ได้รับอนุญาตจากกรมการขนส่งฯ เริ่มมี...แต่ก็น้อยเต็มที

มีป้ายเหลืองแล้ว ก็ต้องมีสถานที่...ที่เรียกว่า “วินมอเตอร์ไซค์” ถูกควรแค่ไหนอย่างไร เทศกิจของ กทม.ต้องตัดสินใจร่วมกับตำรวจพื้นที่

ว่ากันโดยนโยบาย ในบรรยากาศการเมืองประชานิยม...ระดับบนสั่งให้แล้ว แต่ระดับล่าง ตั้งแต่ระดับเขต ระดับโรงพัก ยังยึกยักๆกันอยู่ มีเขตที่จริงใจเดินหน้าเรื่องวินมอเตอร์ไซค์อยู่แค่2-3 เขต

ส่วนตำรวจนั้น ดูเหมือนจะชอบความคลุมเครือ...ของกฎหมาย ถูกมั่งผิดมั่งมากกว่า...เหมือนเรื่องบ่อนเรื่องซ่อง ที่คุณชูวิทย์ กำลังแฉ...เพราะหาประโยชน์ได้มากกว่า

ปัญหามอเตอร์ไซค์รับจ้าง...เป็นเรื่องใหญ่ การปล่อยให้ผู้คนต้องพกมีดพกปืนจัดการปัญหากันเอง...คือใบเสร็จ ประจานความล้มเหลวสิ้นเชิงของกระบวนการกฎหมาย

บ้านเมืองที่ผู้คนไม่เคารพกฎหมาย...ผู้รักษากฎหมายจงใจไม่ใช้กฎหมาย ไม่พอใจกฎหมายมาตราไหน ก็ขอแก้ ไม่พอใจรัฐธรรมนูญมาตราไหน ก็ขอแก้

ปัญหาไม่ได้อยู่ที่กฎหมาย แต่มันอยู่ที่จิตไม่ว่างของคน บ้านเมืองที่มีแต่คนจิตไม่ว่าง ก็เหมือนลิงแก้แห ยิ่งแก้ก็ยิ่งยุ่ง.


กิเลน ประลองเชิง