เมื่อเชฟระดับประจำผู้นำประเทศ ตั้งแต่เชฟประจำทำเนียบขาวที่รับใช้สมัยบิลล์ คลินตันจนถึงบารัก โอบามา ผู้นำคนปัจจุบัน หรือเชฟประจำทำเนียบประธานาธิบดีฝรั่งเศสที่ปรุงอาหารให้ผู้นำที่ผ่านมาแล้วเกือบ 40 ปี...มาไกลสุดก็เชฟจีน เชฟศรีลังกา และเชฟอิสราเอล นัดเจอกันเป็นประจำทุกปี รวมๆ แล้ว 27 หัวกระทิ ณ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เป็นเวลา 3 วัน เพื่อผลัดไอเดียเติมรสความรู้ทั้งสูตรวิธีปรุง และเกร็ดเล็กผสมน้อยรสนิยมการกินผู้นำของตน
จากคำคมของ อดีตนายกฯผู้ดี เซอร์วินสตัน เชอร์ชิลล์ ที่เคยเอ่ยไว้เมื่อศตวรรษก่อนว่า “ท้องบริหารโลกทั้งใบ” นี่เอง นายกิลเลส์ บราการ์ด วาณิชฝรั่งเศส จึงเปิดชมรม “Le Club des Chefs des Chefs” เมื่อ พ.ศ.2520 เพราะเห็นด้วยว่า “ผู้นำมาแล้วก็ไป ไม่เหมือนเชฟที่ยังไงก็อยู่ก้นครัวตลอด ผมพูดเสมอว่า แม้นการเมืองแบ่งขั้ว แต่อาหารทำให้ทุกฝ่ายมานั่งโต๊ะเสวนาได้”
ต้องยอมรับว่า บุคคลเหล่านี้เป็นเฟืองสำคัญที่หนุนให้การเจรจาอร่อยขึ้น อย่างปีนี้ครบรอบ 50 ปีการปรองดองฝรั่งเศส-เยอรมนี และเพื่อให้การเจรจาปัญหาวิกฤติค่าเงินยูโรนุ่มหวานคอขึ้น วันที่ ประธานาธิบดี ฟร็องซัวร์ โอลล็องด์ แห่งฝรั่งเศส พบกับ นางแองเจลลินา เมอร์เคล แห่งเยอรมนี เชฟก็ระดมนึกถึงเมนูประวัติศาสตร์สร้างชื่อ “สเต็กเนื้อฟิเลต์-มิยองกับขนมมาการ็องด์รสราสเบอร์รี่” เมื่อคราวอดีตผู้นำ 2 ฝ่ายลงนามสนธิสัญญามิตรภาพร่วมกันขึ้นเสิร์ฟ
และเมื่อกลางเดือน พ.ค. ที่ โอลล็องด์เข้าพิธีสาบานตนรับตำแหน่ง เมอร์เคล ก็นัดเลี้ยงฉลองที่กรุงเบอร์ลิน (ด้วยอาหารฝรั่งเศสที่ตัวเองโปรดนักหนา) “เนื้อลูกวัวทอดกับแอสพารากัส (ห้ามผักอาร์ติโชค เพราะโอลล็องด์ไม่ชอบ) +ไวน์แดงฝรั่งเศสรสนุ่ม”
แล้วเชฟเหล่านี้ส่วนใหญ่ร้อยละ 99.99% ล้วนได้รับความไว้วางใจอย่างที่สุดจากผู้นำ
ยกเว้น...เชฟแห่งกรุงเคลมลิน ที่ นายวลาดิเมียร์ ปูติน ผู้นำคนปัจจุบัน วิตกจริตจะมีใครโรยยาพิษในอาหาร จึงต้องมี จนท.ชิมอย่างเป็นเรื่องเป็นราว...ไม่ทิ้งนิสัย (อดีตสายลับ) เดิมเลยนะนาย...
ฤทัยรัช จันทร์เพ็ญ
