advertisement

ไปกิน "ลูกชิ้นหัวนม"

โดย ซูม 24 ก.ค. 2554 05:00

ทีมงานซอกแซกไม่ได้เขียนถึงเรื่องอาหารการกินมาหลายเดือนแล้วละ เหตุเพราะในช่วงหลังๆ หัวหน้าทีมตัดสินใจลดน้ำหนักตัวเอง หันมารับประทานแต่แกงจืด และอาหารประเภทผักกับโปรตีนเป็นพื้น ไม่มีโอกาสไปรับประทานของอร่อยที่ไหนเลย

จนกระทั่งเมื่อมีจังหวะไปร่วมสัมมนากับ ครูบาอาจารย์ของโรงเรียนไทยรัฐวิทยา ที่จังหวัดเชียงใหม่ เมื่อ 2 สัปดาห์ก่อน จึงถือโอกาสลืมโปรแกรมลดน้ำหนักชั่วคราว แว้บไปรับประทานอาหารอร่อยๆของเชียงใหม่มา 2-3 เจ้า

เจ้าแรกก็คือเจ้าเก่า ภัตตาคาร “เจี่ยท่งเฮง” นั่นแหละครับ...เป็นเจ้าประจำมากว่า 30 ปี...ไปเชียงใหม่ทีไร ถ้าพอมีเวลาอยู่บ้างจะต้องแวะไปอุดหนุนเสมอ

เที่ยวนี้โชคดีไปพักที่โรงแรม เชียงใหม่ พลาซ่า ที่คณะไทยรัฐไปจัดสัมมนาพอดิบพอดี ก็เลยได้แวะอีกหน

แต่ก็คงไม่เขียนถึงละครับ เพราะเขียนถึงมาหลายครั้งแล้ว ขอสรุปแต่เพียงสั้นๆว่า ร้านรวงใหญ่ขึ้นมาก และผู้คนก็ยังแน่นมากๆ

สำหรับรสชาติของอาหารนั้นเฉพาะ “เห็ดหูหนูผัดไข่” นี่เป็นจานเด็ดของร้านนี้ บอกได้เลยว่ารสชาติยังเหมือนเดิม

อีกร้านที่หัวหน้าทีมซอกแซกไปทีไร จะต้องแวะอุดหนุนที่นั้น ได้แก่ร้าน ทับทิมกรอบเจ๊อ้วน ซึ่งก็อยู่หน้าโรงแรมเชียงใหม่ พลาซ่า เช่นกัน

ต้องยกให้ว่า ทับทิมกรอบเอย หรือพวกขนมหวานใส่น้ำแข็งสารพัดชนิดเอย ของที่นี่รสชาติเด็ดขาดอย่าบอกใคร

ที่ขึ้นชื่อลือชาที่สุดก็คือทับทิมกรอบ ที่แม่ค้าจะใส่มะพร้าวกะทิมาด้วย ก็เลยครบเครื่องทั้งหวานทั้งมันทั้งอร่อย คุ้มราคาถ้วยละ 45 บาทถ้าจำไม่ผิด

วันแรกผมมีโอกาสรับประทานในงานเลี้ยง รับรองคณะผู้บริหารไทยรัฐ เพราะโชคดีได้ไปนั่งที่โต๊ะ (ความจริงเสื่อ เพราะนั่งพื้นแบบขันโตก) ของผู้หลักผู้ใหญ่ ซึ่งทางโรงแรมเขาสั่งของหวานพิเศษคือทับทิมกรอบเจ๊อ้วนมาเป็นอาหารเสริมให้ด้วย

ด้วยความติดอกติดใจ...คืนรุ่งขึ้นออกไปเดินเที่ยวไนท์บาซ่าร์ ขากลับเดินผ่านหน้าร้านก็เลยจัดการเสียอีกถ้วยหนึ่ง

ต้องชื่นชมในรสมือที่ยังรักษามาตรฐานไว้ได้อย่างคงเส้นคงวา เมื่อก่อนอร่อยอย่างไร เดี๋ยวนี้ก็ยังอร่อยอย่างนั้น...พร้อมกับขอยืนยันว่ามีโอกาสไปเชียงใหม่อีกเมื่อไร จะแวะไปรับประทานอีก

เพราะเดี๋ยวนี้ขจัดน้ำตาลออกไปจากตัวได้มากพอสมควรแล้ว ดัชนีความหวานล่าสุดห่างไกลจากเพดานขั้นต่ำของโรคเบาหวานเยอะ ยังพอที่จะเติมของหวานได้พอสมควร

แต่สำหรับท่านที่ดัชนีหรือตัวเลขทะลุจุดมาแล้ว กรุณาใคร่ครวญดูก่อนก็แล้วกัน

มาว่ากันถึงของอร่อยอย่างใหม่ที่ทีมงานซอกแซก เพิ่งไปสัมผัสและลิ้มรสจากการไปคราวนี้ดีกว่า เพราะ นอกจากสินค้าของเขาจะอร่อยแล้ว วิธีส่งเสริมการขายของเขาก็อยู่ในเกณฑ์สุดยอด โดยเฉพาะการเรียกชื่อสินค้าของเขาเสียใหม่ ให้ “เตะหู” คนฟังจนเกิดความอยากรู้ อยากพิสูจน์ และอยากตามไปกิน

นั่นก็คือร้านก๋วยเตี๋ยว “ลูกชิ้นหัวนม” ซึ่งไม่เคยได้ยินที่จังหวัดอื่นมาก่อนเลย นอกจากที่เชียงใหม่เท่านั้น

ว่าไปแล้วร้านก๋วยเตี๋ยวร้านนี้ไม่ใช่ร้านใหม่เอี่ยมอะไรเลย พรรคพวกเชียงใหม่เล่าให้ฟังว่าเปิดมานานและโด่งดังถึงขนาดไปออกรายการทีวีมาแล้วหลายรายการ

หนังสือ “ชิมเชียงใหม่” 120 ร้านอร่อย ของสปริง แพลนเนต ที่คอลัมน์นี้พกติดตัวไปเชียงใหม่ด้วย ก็บอกว่าร้านก๋วยเตี๋ยวอ๋อง หรือ “อ๋องทิพย์รส” ซึ่งเป็นชื่อจริงของร้านนี้ ตั้งมากว่า 40 ปีแล้ว

ทีเด็ดของร้านนี้ก็คือก๋วยเตี๋ยวลูกชิ้นปลากรายลูกเล็กๆ แถมด้วยน้ำซุปกระดูกหมูรสกลมกล่อมควันฉุย มีหมูชิ้นเล็กๆติดกระดูกแถมมาด้วย

สถานที่ตั้งของร้านนี้อยู่ที่ ถนนพระปกเกล้า ใกล้ ประตูช้างเผือก เปิดขายตั้งแต่ 5 โมงเย็นไปจนถึง 5 โมงเช้า เอาใจคนกินอาหารเย็นและอาหารดึกหรือโต้รุ่งโดยเฉพาะ

ทีเด็ดอีกอย่างของร้านนี้ก็คือ เจ้าของร้านที่บางคนก็เรียก เฮียน้อย บางคนก็เรียก เฮียชา นั้นเป็นบุคคลมากความสามารถ...สามารถจดจำคำสั่งจากลูกค้าและสั่งต่อให้ลูกน้องจัดการปรุงตามความต้องการได้อย่างรวดเร็วโดยไม่ต้องจดเลย

แถมตอนคิดเงินก็รวดเร็ว เสียงดังฟังชัด และคิดไม่ผิดพลาดอีกต่างหาก

สำหรับ “ลูกชิ้นหัวนม” ที่ชาวบ้านเรียกกันอย่างติดปากนั้นความจริงก็คือลูกชิ้นปลากรายลูกเล็กๆจากนครสวรรค์ ที่บางท่านเรียกว่า “ลูกชิ้นบัวลอย” ในกรุงเทพฯนั่นเอง

ที่หน้าร้าน “อ๋องทิพย์รส” ก็เขียนไว้ชัดเจนว่า ลูกชิ้นนครสวรรค์ และยังคงสั่งลูกชิ้นจากนครสวรรค์มาขายจนถึงบัดนี้

ในฐานะเลือดเนื้อเชื้อไขนครสวรรค์ หัวหน้าทีมซอกแซกขอแสดงความชื่นชมด้วยใจจริงที่ผลิตภัณฑ์จากบ้านเกิดไปโด่งดังถึงเชียงใหม่ และโด่งดังทั่วประเทศผ่านรายการทีวีต่างๆ

ความจริงร้านลูกชิ้นปลากรายลูกเล็กๆที่ปากน้ำโพอย่างร้าน “โกเนี้ยว” นั้นก็ดังมาก ดังตั้งแต่หัวหน้าทีมยังเด็ก จนเดี๋ยวนี้ก็ยังดังอยู่...เทียบอายุแล้วน่าจะดังมาไม่ต่ำกว่า 80 ปี เพราะขายก่อนหัวหน้าทีมเกิดหลายปี

ระยะหลังๆเคยเห็นแพ็กใส่ถุงมาขายตามตู้แช่ของซุปเปอร์มาร์เกตหลายแห่งในกรุงเทพฯ เรียกว่าลูกชิ้น “บัวลอย” บ้าง ลูกชิ้นปลากรายนครสวรรค์บ้าง ก็เลยไม่เตะหูเตะตา และโดนใจผู้บริโภคเหมือนที่เชียงใหม่

ที่เรียกกันว่า “ลูกชิ้นหัวนม”...แถมบางคนผ่าไปเรียกว่า “ลูกชิ้นนมสาว” เข้าให้อีก...ซึ่งก็ไม่รู้เรียกกันมาตั้งแต่เมื่อไร แต่ก็กลายเป็นสัญลักษณ์อย่างหนึ่งของคนกลางคืนที่เชียงใหม่ไปเรียบร้อย

เสน่ห์ของการตั้งชื่อสินค้าก็อยู่ตรงนี้แหละครับ...สินค้าอย่างเดียวกันแท้ๆ พอตั้งชื่อใหม่ น่ารับประทานกว่ากันเยอะ

แฮ่ม!ระหว่าง “บัวลอย” กับ “หัวนม”...ใครๆ

ก็อยากจะรับประทาน “หัวนม”...ทั้งนั้นละครับ ไม่เชื่อลองให้สวนดุสิตโพลไปสำรวจได้เลย.


"ซูม"

โหวตข่าวนี้
advertisement

คลิก

ติดตามรายการสด

พร้อมชมรายการย้อนหลัง
advertisement