หมิ่นเหม่ - thairath.co.th
ไทยรัฐออนไลน์
วันอังคารที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2559
advertisement

หมิ่นเหม่

โดย แจ๋วริมจอ 30 ม.ค. 2553 05:00
3,455 ครั้ง


โทรทัศน์คือโลกของสาระและความบันเทิง...ซ่อนความหมายไว้ชัดเจนว่าจะต้องไม่มีพิษภัยใดๆต่อผู้ชม

เพราะ "พิษ" ย่อมทำให้ถึงแก่ชีวิตหรือพิการ พิษจากสื่อทีวีก็ทำให้สังคมพิการได้เช่นเดียวกัน

หากผู้ผลิตไม่ระวัง อาจทำให้การสื่อสารผิดเพี้ยน จากเรื่องดีๆ จะกลายเป็นเรื่องเลวร้ายในพริบตา

เหมือนกับการจับประเด็นสัมภาษณ์ ในรายการวาไรตี้...พลาดนิดเดียว ทำให้ เจตนาของผู้ผลิตแปรเปลี่ยนไปทันที!!

อย่างกรณีของ "สาวแสบ" นางหนึ่ง ใช้มายาล่อลวงหนุ่มๆไปมอมยาในโรงแรม โดยนำยาสลบทาที่ปทุมถัน แล้วลอกคราบเหยื่อจนหมดตัว

อุทาหรณ์ดังว่านี้ เราเห็นตามหน้าหนังสือพิมพ์จนชาชิน ถือว่าเป็น "ภัย" อาชญากรรมในสังคมบ้านเรามาช้านาน

ถ้ารายการวาไรตี้รายการหนึ่งจะนำเสนอประเด็นที่ว่านี้ ก็จะต้องระมัด ระวังให้มาก

ระมัดระวังทั้งวิธีการนำเสนอ ระมัดระวังทั้งคำพูดในการสัมภาษณ์ และระมัดระวังทั้งผลกระทบที่จะเกิดกับครอบครัวเหยื่อ!!

การสัมภาษณ์จะต้องไม่มีคำพูดในเชิงอนาจาร ยั่วยุทางเพศ หรือส่อเจตนาขายเซ็กซ์มากกว่าประเด็นภัยสังคม

แต่ผู้ชมก็ยังได้ยินคำพูดที่ไม่เหมาะสมผ่านออกมาจากสื่อโทรทัศน์ ทั้งจากพิธีกรและเหยื่อเสียเอง

เป็นพฤติกรรมหมิ่นเหม่ หลังจากที่ผู้ เสียหาย (ผู้ชาย) ต้องการซื้อเซ็กซ์แล้วตกเป็นเหยื่อของสาวมิจฉาชีพ

สำคัญคือ...ลูกเมียของเหยื่อที่ไม่ เกี่ยวข้อง กลับต้องอับอาย ถูกนำมาประจานซ้ำในรายการทีวี!!

มองมุมทางสังคมแล้ว มันไม่ใช่การมาเปิดเผยเพื่อเป็นอุทาหรณ์แก่คนส่วนใหญ่ แต่มันกลับกลายเป็นว่า รายการต้อง การขาย "ปทุมถันอาบยาสลบ" มากกว่า

เจตนาดี แต่ไม่ระมัดระวัง มันเลยใกล้เคียงกับ "อนาจาร" มากที่สุด!!

"แจ๋วริมจอ"

โหวตข่าวนี้
advertisement

ไทยรัฐทีวี

advertisement