ตอนที่ 16             (ต่อจากวานนี้)

เสร็จธุระเรื่องธุรกิจ บุริมแวะไปหาน้ำตาลที่บ้านเบน ขอโทษกับสิ่งที่เขาทำรุนแรงจนเป็นเหตุให้น้ำตาลต้องเข้าโรงพยาบาล พร้อมกันนี้ก็นำโทรศัพท์มือถือจากบรรณมาคืนน้ำตาลด้วย น้ำตาลไม่โกรธบุริม เพราะวันนั้นเธอเองก็พูดไม่ดีกับเขา ส่วนโทรศัพท์มือถือ เธอลืมไปเสียสนิท นึกว่าหายไปแล้ว บุริมเห็นถึงความเปลี่ยนแปลงของน้ำตาลที่ไม่โกรธ แถมยังพูดจาสุขุมขึ้นมาก ก็ได้แต่ดีใจและยังอาวรณ์เธออยู่ลึกๆ

กิดาการคอยดูแลอย่างใกล้ชิดจนน้ำตาลคลอดลูกชาย เบนรู้ทีหลังตามมาเยี่ยม ส่วนแจ๊ดหมั่นไส้เบนที่รีบร้อนไปราวกับตัวเองเป็นพ่อเด็ก จึงโทร.ไปรายงานนักข่าวว่ามีข่าวฮอตมาอัพเดท หลังจากนั้นพักเดียว นักข่าวก็แห่กันไปที่โรงพยาบาลและพยายามซักถามเบนกับกิดาการว่าใครเป็นพ่อเด็ก กิดาการทนไม่ไหวกับความวุ่นวายที่ไม่จบสิ้น สติหลุดไล่นักข่าวทุกคนออกไป ทำให้สื่อต่างๆลงข่าวว่ากิดาการคิดใช้น้ำตาลเป็นเครื่องมือสร้างความดังให้ตัวเอง

ขณะที่สื่อเดาไปต่างๆนานาว่าใครเป็นพ่อของลูกน้ำตาลกันแน่ บีก็กำลังจะคลอดอัลบั้มบีกู๊ดบอย และเตรียมวางแผนจัดคอนเสิร์ตอย่างยิ่งใหญ่ไว้แล้วด้วย ส่วนน้ำตาลที่ยังพักหลังคลอดอยู่ในโรงพยาบาล เธอได้คุยโทรศัพท์กับดารณีแม่ของกิดาการเพื่อบอกข่าวดีนี้ แต่น่าเสียดายที่เธอไม่ได้คุยกับญาณีผู้เป็นแม่ เพราะญาณียังทำใจไม่ได้กับเรื่องราวและการกระทำที่ไม่งามของลูกสาว ได้แต่บอกดารณีว่าเธอขอเวลาทำใจอีกสักนิด แล้วเธอจะกลับไปหาลูกและหลาน

น้ำตาลอดเสียใจน้อยใจแม่ไม่ได้ กิดาการต้องปลอบโยนและให้กำลังใจ แม้ตัวเองจะโดนข่าวเสียๆหายๆโจมตีอยู่ตอนนี้ก็ตาม  เธอพยายามไม่คิดมาก มองให้เป็นเรื่องตลกอย่างที่เบนบอก

สายวันนี้ ขณะอยู่ในห้องตามลำพังคนเดียว น้ำตาลเห็นข่าวของบีที่จะมีคอนเสิร์ตเปิดอัลบั้ม โดยป๋าบรมจัดให้อย่างยิ่งใหญ่ น้ำตาลถึงกับหน้าสลด อดนึกถึงตัวเองไม่ได้ที่กำลังตกต่ำ แต่บีกลับกำลังรุ่งโรจน์จะได้เป็นนักร้องดังสมใจ

ความคิดของน้ำตาลหยุดลงเมื่อบัวกับบรรณเปิดประตูเข้ามา รั้งท้ายด้วยบุริม น้ำตาลยกมือไหว้ทุกคน แล้วตอบคำถามของบรรณที่อยากรู้ว่าบีมาเยี่ยมเธอบ้างหรือเปล่า

"ปฏิเสธข่าวออกอย่างนั้น เขาคงมาหรอกค่ะ แต่น้ำตาลก็ไม่สนใจหรอก"

"นายบีกำลังจะออกอัลบั้ม ใกล้คลอดเหมือนกัน เห็นว่าเดินสายโปรโมตกันทุกวัน" บุริมบอก

"แต่ซิงเกิ้ลแรกที่ปล่อยออกมากับเอ็มวี คนฟังก็ชอบกันนี่คะ แฟนคลับน้ำตาลยังไปเป็นแฟนคลับบีเลย"

"ถ้าร้องสดเมื่อไหร่ คนฟังคงรู้ว่าห่วยแค่ไหน อีกไม่นานก็ดับ" บัวเยาะหยันอย่างมั่นใจ

"ถ้าเขาดับ เขาจะกลับมานึกถึงลูกบ้างไหม" น้ำตาลพึมพำออกมา บุริมหน้าไม่ดี ถามน้ำตาลว่ายังรักบีอยู่หรือ น้ำตาลนิ่งไปนิดก่อนตอบว่า "ไม่รู้สิ มันก็ยังดีกว่าน้ำตาลท้องไม่มีพ่อล่ะมั้ง"

บุริมหน้าเศร้า คิดว่าน้ำตาลนึกถึงบีมากกว่าตน แล้วพอสามพี่น้องพากันออกจากห้องมา บัวสังเกตสีหน้าบุริมยังเหมือนอาวรณ์น้ำตาล จึงตั้งถามขึ้นว่า

"พี่บุ บัวถามจริงๆเถอะ พี่บุรักน้ำตาลจริงๆเหรอ หรือว่าแค่หลง" บุริมอึ้งไปไม่พูด บรรณเสริมว่า เด็กร้ายกาจอย่างนั้น กำหัวใจของแกได้ยังไงกัน?

"ลึกๆน้ำตาลเขาก็ไม่ร้ายหรอก น่าสงสารต่างหาก พ่อก็ไม่มี แม่ก็ทิ้งไป ปล่อยให้เจอปัญหาตัวคนเดียว เขาเลยต้องเอาตัวรอดแบบนี้แหละ"

"แต่เด็กมีปัญหาก็ไม่ได้ร้ายอย่างนี้ทุกคนนี่ พี่ว่ามันเป็นนิสัยที่แก้ไม่ได้ของน้ำตาลมากกว่า"

"ถ้ามีคนที่รักเขาคอยดูแล ผมเชื่อว่าเขาจะดีได้"

"แต่น้ำตาลไม่ได้อยากให้พี่บุดูแลนี่ บัวว่าเขารอบี"

"น้ำตาลไม่ได้รักบี นั่นมันเป็นเรื่องผิดพลาดต่างหาก"

"แต่บัวรู้สึกได้ว่าลึกๆแล้วน้ำตาลยังผูกพันกับบีอยู่"

"ทำใจเถอะบุ ยอมเป็นพี่ชายที่แสนดีจะดีกว่า...ไป กลับบ้าน" บรรณโอบไหล่บุริมให้เดินไปด้วยกัน...

ooooooo

ข่าวน้ำตาลคลอดลูกชายยังคงได้รับความสนใจจากสื่อและชาวบ้านไม่เว้นแต่ละวัน...บีซึ่งอยู่ในข่ายที่น่าสงสัยว่าเป็นพ่อของเด็ก และกำลังจะมีอัลบั้มของตัวเองเป็นครั้งแรก ไม่ว่าเขาจะออกไปโปรโมตอัลบั้ม ที่ไหนเมื่อไหร่ คำถามนี้จึงไม่เคยขาดจากการสัมภาษณ์ แต่บีก็ตอบยืนยันความบริสุทธิ์ของตัวเองจนได้รับความเชื่อใจจากบรรดาแฟนคลับอย่างล้นหลาม...

ตั้งแต่น้ำตาลคลอดลูก บีไม่เคยมาเยี่ยมน้ำตาลสักครั้ง เบนไม่ค่อยพอใจ โทร.ไปบอกบรมว่าเขาได้หลานชาย บรมเหมือนไม่ฟัง กลับบอกให้เบนมาหาเขาที่ออฟฟิศหน่อย มีอะไรจะให้ช่วย...พอวางสายจากเบนแล้ว บรมก็พูดกับตัวเองอย่างเด็ดเดี่ยวว่า

"บี...พ่อคงปกป้องแกทุกอย่างไม่ได้ ชีวิตแก แกคงต้องรับผิดชอบเองบ้าง"

เมื่อเบนเข้ามาถึงเพลินเรคคอร์ด เขาเจอบีกำลังเดินฮัมเพลงอย่างมีความสุขจะออกไปข้างนอก

"อ้าว...อาเบน มาทำโปรโมตโฆษณาอัลบั้มบีเหรอครับ"

เบนไม่ตอบ แต่บอกเรื่องน้ำตาลคลอดลูกชาย บีอึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วทำไม่สนใจ พูดเรื่องงานเพลงของตนเอง

"อาเบน เร็วๆนี้บีจะมีคอนเสิร์ตเปิดอัลบั้ม บีเชิญอาเบนด้วยนะครับ"

"นายบี นี่นายจะไม่สนใจลูกเมียเลยใช่ไหม ลูกนายทั้งคนนะ ทำไม่รู้ผิดรู้ถูกอย่างนี้ ฉันผิดหวังในตัวนายมาก" พูดจบเบนเดินจากไปทันที...บีบ่นไล่หลังอย่างหงุดหงิด

"โธ่เอ๊ย กะอีแค่เด็กที่ไม่อยากให้เกิด จะไปอะไรกับมันนักหนา"

เบนเข้ามานั่งคุยกับบรมในห้องทำงานด้วยสีหน้าตูมตึง

"นายบีไม่สนใจลูกเลย ผมสงสารเด็ก พี่ใหญ่ครับ ผมขอเถอะครับยุติเรื่องนี้เสียที เราทุกคนต้องยอมรับความจริงนะครับ"

"ฉันไม่พร้อมจะทำอะไรทั้งนั้น ฉันอยากจะไปเมืองนอกสักพัก"

"พี่ใหญ่! พี่จะทิ้งเรื่องวุ่นวายทั้งหมดนี่ไปไม่ได้นะครับ ทุกคนเดือดร้อนมามากพอแล้ว พี่ต้องปล่อยให้พวกเราใช้ชีวิตกันตามปกติซะที"

"เบน...ฉันรู้ ฉันไม่ได้รังเกียจหลานหรอกนะ แต่บีก็ลูกฉัน เขากำลังเป็นศิลปิน กำลังมีชื่อเสียง มันเป็นความฝันของเขามาตลอดเวลา ถ้าเขาต้องล้มลงตอนนี้ เขาจะเป็นยังไง เขาคงรับไม่ได้ ถ้าเขาเป็นอะไรไปฉันก็อยู่ไม่ได้เหมือนกัน ถ้าแกมีลูก แกก็จะเข้าใจฉัน...ฉันอยากพักผ่อนสักพักกลับมาค่อยว่ากัน ฉันอยากให้แกช่วยดูแลเพลินเรคคอร์ดแทนด้วย"

"พี่ใหญ่...แต่ผมไม่อยากทำ"

"ฉันขอร้องนะเบน ฉันรู้ว่าฉันขอให้นายทำแต่เรื่องยุ่งยากมาตลอด แต่ฉันจะเหนื่อยเต็มทีแล้ว...นะเบน ช่วยฉันอีกสักครั้ง มันอาจเป็นครั้งสุดท้ายแล้วก็ได้"

เบนพูดไม่ออก ได้แต่มองบรมอย่างหนักใจ...หลังจากเบนกลับไปแล้ว บรมก็แอบไปหาหลานชายแรกเกิดที่โรงพยาบาล บรมหอมแก้มหลานด้วยความเอ็นดู แล้วกลับออกไปอย่างเงียบกริบ โดยที่น้ำตาลนอนหลับไม่รู้เรื่อง

ooooooo

ตอนที่ 17

อีกสองวันถัดมาเป็นวันแสดงคอนเสิร์ตเปิดอัลบั้มของบี ซึ่งบรมก็เลือกวันนี้เป็นวันเดินทางไปพักผ่อนที่เมืองนอกด้วย แต่ขณะที่คอนเสิร์ตยิ่งใหญ่ของบีดำเนินไปได้

สักพักก็มีตำรวจบุกมาจับถึงหลังเวที เพราะได้คลิปของบีที่เสพยาเสพติด บรมได้ข่าวขณะอยู่ในรถที่จะไปสนามบิน จึงรีบกลับมาช่วยลูก

แต่เพราะหลักฐานมัดแน่น ใครๆก็ช่วยบีไม่ได้ บีจะถูกควบคุมตัวไปโรงพัก ส่วนแฟนเพลงด้านหน้าเวทีไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เมื่อการแสดงหยุดชะงักลง ต่างก็ขว้างปาสิ่งของไปบนเวที พร้อมกับโห่ร้องต่อว่าต่างๆนานาอื้ออึงไปหมด

เบนกับกิดาการเพิ่งรู้ว่าหลังเวทีเกิดอะไรขึ้น ทุกคนตกใจคาดไม่ถึง บีที่ถูกตำรวจควบคุมตัวต่อว่าบัวยกใหญ่ แต่บัวก็ยืนยันว่าตนลบคลิปนั้นไปแล้วจริงๆ ซึ่งเบนก็เป็นพยานได้ เพราะเห็นกับตาในวันนั้น

ที่แท้คนส่งคลิปให้ตำรวจก็คืออัญชลีนั่นเอง อัญชลีได้คลิปนี้มาจากบรรณอีกทอด หลังจากบรรณเก็บโทรศัพท์มือถือของน้ำตาลได้ในวันเกิดเหตุที่บ้านไร่

"อัญต้องขอบคุณคุณบรรณมากนะคะที่ส่งคลิปหลักฐานชิ้นสำคัญให้กับอัญ"

"ไม่เป็นไรหรอกครับ เพราะเราก็มีศัตรูคนเดียวกัน"

"นึกๆดูก็ขำนะคะ เมื่อก่อนอัญคอยแต่ปิดข่าวฉาวๆให้กับบี ไม่รู้กี่ข่าวต่อกี่ข่าว แต่พอมาวันนี้กลับเป็นคนกระจายข่าวซะเอง"

"ถ้ามันไม่ได้ทำกับบัวแบบนั้นผมก็ยังให้อภัยมันได้ ถึงตอนนี้บัวจะยอมให้อภัยมันแล้ว แต่ผมรู้ว่าที่ผ่านมาบัวเจ็บปวดมากแค่ไหน นายบรมไม่เคยเห็นคุณค่าชีวิตของคนอื่นเลย สะใจจริงๆที่ลูกชายมันก็ไม่เคยเห็นคุณค่าของมันเหมือนกัน ยกเว้นเวลาที่ตัวเองเดือดร้อน"

"นี่เป็นบทเรียนที่เขาต้องแลกด้วยอนาคตของลูกชายตัวเอง นายบรมเหยียบย่ำคนอื่นมามากพอแล้ว วันนี้แหละเขาจะได้รู้รสของการถูกเหยียบจนจมดินบ้าง"

สองคนยิ้มให้กันอย่างสะใจแล้วแยกย้ายกันไปคนละทาง โดยไม่รู้ว่าเบนแอบได้ยินการสนทนานั้น และมองตามพี่ชายไปด้วยความเสียใจ...

กิดาการเพิ่งรู้ว่าคลิปที่บัวถ่ายไว้คือคลิปบีกำลังเสพยา เธอตกใจมาก บอกกับเบนอย่างร้อนรนว่า

"เราจะให้น้ำตาลรู้ไม่ได้ โธ่...ป่านนี้น้ำตาลจะเห็นข่าวหรือยังนะ ฉันก็มัวแต่กลุ้มใจ เลยไม่ได้โทร.ไป" พูดจบกิดาการหยิบมือถือขึ้นมาโทร.หาน้ำตาล แต่เป็นเสียงฝากข้อความ "น้ำตาลปิดเครื่อง คงหลับไปแล้ว แต่พรุ่งนี้น้ำตาลก็ต้องรู้อยู่ดี งั้นคุณกลับไปก่อนนะคะ ฉันจะเรียกแท็กซี่ไปโรงพยาบาล"

"คุณดาจะไปที่นั่นทำไม"

"จะไปนอนเฝ้าน้ำตาลค่ะ จะได้กันไม่ให้น้ำตาลรู้ข่าวนี้"

"อะไรจะเกิดก็ต้องเกิดนะครับ ที่จริงเขาก็รู้เรื่องคลิปนี้มาก่อนพวกเราเสียอีก"

"มันก็ใช่ค่ะ แต่น้ำตาลคงนึกไม่ถึงว่ามันจะออกมาแบบนี้"

"น้ำตาลผ่านอะไรมาเยอะ ยังไงสักวันเขาก็ต้องรู้ ให้เขารู้เมื่อไหร่มันก็มีค่าเท่ากัน บางทีเราต้องปล่อยให้เขาเรียนรู้ความผิดพลาดของตัวเองบ้าง"

กิดาการพยักหน้าอย่างยอมรับ ปล่อยให้เบนโอบไหล่ พาเธอไปขึ้นรถแต่โดยดี

ooooooo

บรมยังพยายามวิ่งเต้นช่วยบี แต่ไม่สำเร็จเพราะ เป็นคดีร้ายแรง แล้วบีก็ยังไม่ยอมรับสารภาพด้วย

"รับสารภาพบีก็เสียชื่อสิ บีเป็นบีกู๊ดบอยนะป๋า ป๋าหาทางยัดเงินเอาคลิปคืนมา แล้วปิดคดีเลยไม่ได้เหรอ"

"ไม่ต้องห่วงหรอก ป๋ากำลังหาทางช่วยแกอยู่" บรมฝืนใจพูดไป

"นังบัวมันหักหลังเรา มันเป็นคนทำให้บีต้องมาติดคุกอยู่แบบนี้ ป๋าต้องไปจัดการมันให้บีด้วยนะครับ...มีมันคนเดียวที่มีคลิปนั่นอยู่ในมือ   มันกะจะแก้แค้นป๋าก็เลยมาลงที่ผม ผมกลายเป็นเครื่องมือแก้แค้นป๋าไปแล้ว ผมไม่อยากติดคุกอยู่แบบนี้" บีเสียงดังโวยวายเพราะความกลัว

"ใจเย็นๆสิบี ป๋าจะหาทางช่วยแกออกมาให้ได้"

"แล้วเมื่อไหร่ผมจะได้ออกไปจากที่นี่ล่ะ"

"ป๋าจ้างทนายมือดีมาแล้ว อดทนหน่อยนะลูก"

"ตอนนั้นผมน่าจะยิงมันให้ตายๆไปซะ จะได้ไม่มาลอบกัดเราแบบนี้ คอยดูนะ ถ้าออกไปได้เมื่อไหร่ ผมจะฆ่ามันด้วยมือผมเอง" บีพลุ่งพล่านอย่างโกรธจัด บรมมองดูด้วยความเครียด...

เช้าอีกวัน จอยกับโอมไปเยี่ยมน้ำตาลที่โรงพยาบาล น้ำตาลเพิ่งจะรู้ข่าวของบีจากเพื่อนทั้งสอง เธอแตกตื่นตกใจถามพรวดว่าใครเป็นคนเอาคลิปไปให้ตำรวจ

"ไม่รู้เหมือนกัน แต่หลักฐานแน่นหนาขนาดนี้ติดคุกหัวโตแน่"

"สะใจไหมล่ะน้ำตาล...ฉันล่ะหมั่นไส้มากเลยตอนบีแถลงข่าวเรื่องลูกแกน่ะ มันกล้าพูดออกมาได้ว่ามันก็คลอดเหมือนกัน คลอดอัลบั้ม ดูมันทำสิ"

"เวรกรรมตามสนองมันเข้าให้แล้วไง"

จอยกับโอมท่าทีสะใจ แต่น้ำตาลฟังแล้วสีหน้าเคร่งเครียด จอยมองแปลกใจ ถามน้ำตาลว่าเป็นอะไร น้ำตาลอึกๆอักๆ ก่อนบอกว่าตนเหนื่อย ขอพักก่อน สองคนเลยต้องลากลับไปอย่างงงๆ

ขณะเดียวกัน บัวเก็บตัวอยู่ในบ้านของตนด้วยความเหนื่อยอ่อนและเศร้าใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น จู่ๆบรมก็บุกเข้ามาหน้าตาขึงขังเอาเรื่อง จนบัวหวาดผวาถอยหนี

"ไหนว่าทุกอย่างจบแล้วไง แล้วมันเกิดอะไรขึ้น ทำไมลูกฉันต้องเข้าไปอยู่ในคุก ทำไม!"

"ฉันไม่รู้เรื่อง..."

"ถ้าเกลียดฉันโกรธฉันก็มาทำกับฉันสิ ทำไมแกต้องทำลายอนาคตของเด็กด้วย มันสะใจมากใช่ไหม..ใช่ไหม" บรมจับตัวบัวเขย่าอย่างสติแตก บัวกลัวตัวสั่น พยายามสะบัดหนีสุดแรง

"ฉันไม่ได้ทำ ฉันลบคลิปนั่นไปแล้วตั้งแต่วันที่เกิดเรื่องที่บ้านไร่"

"ฉันไม่เชื่อ ถ้าไม่ใช่แกแล้วจะเป็นใคร" บรมเดินรุกไล่ บัวลนลานหนี พลางขอร้องอย่าทำอะไรเธอเลย แต่บรมฟังซะที่ไหน โมโหจนควบคุมตัวเองไม่ได้ "มีแกคนเดียวเท่านั้นที่เกลียดฉันยิ่งกว่าไส้เดือนกิ้งกือ บอกฉันมาแกเป็นคนปล่อยคลิปนั่นใช่ไหม"

บรมแผดเสียงพร้อมกับเขย่าบัว ทันใดนั้นเองบรรณก้าวพรวดเข้ามายืนจังก้า สั่งบรมปล่อยบัวเดี๋ยวนี้ เขาพูดจบก็พุ่งเข้าชกบรมล้มลงกับพื้น...แล้วประกาศก้อง

"เรื่องคลิปนั่นฉันเป็นคนทำเอง ฉันเป็นคนเอาคลิปส่งให้กับคุณอัญเอง หลังจากนั้นคุณอัญก็เป็นคนจัดการทั้งหมด"

"อัญ..." บรมครางอย่างนึกไม่ถึง

"ไง...ทีนี้คงรู้แล้วสินะว่ามีคนที่เกลียดแกยิ่งกว่าไส้เดือนอีกคน ออกไปจากบ้านฉันได้แล้ว ที่นี่ไม่ต้อนรับคนอย่างแก แกไม่ใช่คนในครอบครัวของเรา ต่อไปนี้แกก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะมาบงการชีวิตใครต่อใครอีกแล้ว ออกไป!"

บรมจ้องมองบรรณ แล้วค่อยๆพาตัวเองออกไป บัวโผเข้ามากอดบรรณร้องไห้ เนื้อตัวยังสั่นเทาเพราะความตกใจกลัว
อัญชลีกลับเข้าบ้านในตอนค่ำ...เธอสะดุ้งตกใจเมื่อเปิดไฟแล้วพบบรมนั่งอยู่ที่โซฟารับแขก

"ตกใจที่เห็นผมงั้นเหรอ"

"คุณเข้ามาในบ้านฉันได้ยังไง"

"ลืมไปแล้วเหรอว่าเราเป็นอะไรกัน บ้านคุณก็เหมือนบ้านผม ทำไมผมจะเข้ามาไม่ได้"

"นั่นมันเมื่อก่อน แต่ตอนนี้มันไม่ใช่แล้ว เชิญคุณออกจากบ้านฉันไปได้แล้วก่อนที่ฉันจะเรียกตำรวจ"

(อ่านต่อพรุ่งนี้)