advertisement

"หญ้าชันกาด" กับสรรพคุณยา

โดย นายเกษตร 18 เม.ย. 2555 05:00

หญ้าชันกาด

ผู้อ่านไทยรัฐ จำนวนมากอยากทราบสรรพคุณของ “หญ้าชันกาด” และลักษณะต้นเป็นอย่างไร  ซึ่ง “หญ้าชันกาด” มีชื่อทางวิทยาศาสตร์คือ SORGHUM VULGAE HOCK หรือ PANICUM REPENS LINN. อยู่ในวงศ์ GRAMINEAE หรือ POACEAE เป็นไม้ล้มลุกอายุหลายปี จำพวกหญ้า ลำต้นชูตั้งขึ้นสูง 40-80 ซม. มีหัวขนาดเล็กแตกแขนงเป็นแง่งเรียงต่อกันเป็นข้อๆ คล้ายขิง

ใบ เป็นใบเดี่ยว ออกเรียงสลับระนาบเดียวกัน สีเขียวสด ดอก ออกเป็นช่อตามปลายยอด แต่ละช่อประกอบด้วย ดอกย่อยขนาดเล็กเป็นเม็ดสีขาว จำนวนมากติดตามแกนช่อเป็นกระจุก พบขึ้นตามที่รกร้างว่างเปล่าทั่วไป แต่จะเป็นคนละชนิดกับต้น “หญ้าขน” ที่ชาวบ้านนิยมตัดไปให้สัตว์เลี้ยงจำพวกวัวควาย

กิน โดยจะมีข้อแตกต่างกันคือ “หญ้าชันกาด” ไม่มีขนและลักษณะดอกไม่เหมือนกันด้วย

ประโยชน์ทางยา หัว ปรุงเป็นยาต้มน้ำดื่มแก้ทางเดินปัสสาวะพิการ ขับปัสสาวะ แก้ไตทำงานไม่สะดวก หรือกระเพาะปัสสาวะพิการ ขับธาตุไข่ขาว ซึ่งเป็นตะกอนขุ่นข้นอยู่ในกระเพาะปัสสาวะ เป็นยาระงับความร้อน แก้ไข้พิษ ไข้กาฬ หัว ยังใช้ฝนกับน้ำสะอาด หยอดตาแก้ตาฟาง ตามัว ตาแฉะ แก้พิษปวดเคืองในตาด้วย

ตำรายาพื้นบ้านอีสาน ใช้ ราก “หญ้าชันกาด” ผสมหัวข้าวเย็นเหนือ หัวข้าวเย็นใต้ ลำต้นกำแพงเจ็ดชั้น ลำต้นหัวร้อยรู แก่นสัก และรากทองพันชั่ง ต้มน้ำดื่ม แก้โรคเบาหวานได้ ตำรายาแผนไทย ราก “หญ้าชันกาด” ต้มน้ำดื่มแก้ไตพิการ ช่วยให้ไตทำงานสะดวกขึ้น แก้กระเพาะปัสสาวะพิการ แก้นิ่ว หนองในได้ดีมาก มีชื่อเรียกอีกคือ

แขมมัน, หญ้าอ้อน้อย (เชียงใหม่) หญ้าใบไผ่ (ไทยตะวันออก) และ หญ้าหวาย, หญ้าขิง หญ้าคุรน ครับ.


“นายเกษตร”

โหวตข่าวนี้