advertisement

"ศิลป์อีสาน" รั้วสารคามคว้าแชมป์กลองยาว กอบกู้...ดนตรีพื้นบ้าน!

โดย ปอม ปอม เกิร์ล 14 ก.ค. 2556 05:00

บอกได้คำเดียวว่า “ม่วนคักคัก”...

กับการประชัน ดนตรีและการแสดงพื้นบ้าน ภาคอีสาน ประจำปี 2556 ชิงถ้วยพระราชทาน สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราช กุมารี ที่โรงเรียนขามแก่นนคร จ.ขอนแก่น จัดโดยกรมส่งเสริมวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม

งานนี้ “ปอม ปอม เกิร์ล” ได้มีโอกาสไปร่วมลุ้นและเชียร์ วงกลองยาวอีสาน ของน้องๆ จากหลายรั้วมหาวิทยาลัยในภาคตะวันออกเฉียงเหนือที่ส่งเข้าประกวดแบบใกล้ชิดติดขอบเวที

เห็นแต่ละวงงัดไม้เด็ดออกมาโชว์ฝีมือกันแบบไม่ยั้ง ทำเอา ปอม ปอม เกิร์ล นั่งแทบไม่ติดหวิดจะลุกขึ้นเซิ้งหลายครั้ง ส่วนกรรมการและผู้ชมในฮอลล์ ต่างก็ “อึ้ง–ทึ่ง–เสียว” ในความสามารถ และลีลาการต่อตัว จนอ้าปากค้างไปตามๆกัน จนสุดท้าย “วงศิลป์อีสาน” จาก มหาวิทยาลัยมหาสารคาม คว้าแชมป์ไปครอง

แหม! รัวกลองพร้อมออกสเต็ปได้มันส์สะใจผู้ชมขนาดนี้ ปอม ปอม เกิร์ล เลยปล่อยให้แชมป์ได้ไชโยโห่ฮิ้วกับความสำเร็จ ก่อนจะรีบคว้าตัวมาเปิดใจกันแบบเต็ม

เริ่มจาก “เบล”...สุทธิพล จงเรืองศรี หัวหน้าวง ซึ่งรับหน้าที่ตีฉาบ ย้อนอดีตถึงที่ไปที่มาของวงว่า “วงศิลป์อีสาน เกิดจากการรวมตัวของนักศึกษามหาวิทยาลัยมหาสารคาม ตั้งแต่ชั้นปี 1-ปี 4 โดยจัดตั้งเป็นชมรมศิลป์อีสาน จุดประสงค์เพื่ออนุรักษ์วัฒนธรรมและดนตรีพื้นบ้านอีสานให้คงอยู่ แต่การเข้าร่วมแข่งขันครั้งนี้ทุกคนเป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 4 ซึ่งเรียนรายวิชาพื้นฐานปฏิบัติรำวงกลองยาว พวกเราร่วมกันฝึกซ้อมกลองยาวอีสานมาเป็นเวลา 1 เดือนเศษ โดยไปขอเรียนรู้วิชาการตีกลองยาวจากผู้เฒ่าผู้แก่ในชุมชน ซึ่งท่านเหล่านั้นมาช่วยฝึกสอนจังหวะ ท่วงท่า ลีลา จากนั้นก็มีการแบ่งกลุ่มกันซ้อมเอง สำหรับเพลงที่ใช้ในการประกวด เป็นเพลง กลองยาวโบราณ ที่ใช้ท่วงท่าแรก เป็นท่าพรมสี่หน้าไหว้ครู ตามมาด้วยท่าจังหวะเปิด ฟ้อนสองมือ และจังหวะม้าย่อง”

“ต้า”...อาทิตย์ อนุสรณ์ หนุ่มหน้ามน รับหน้าที่มือกลองยาวไม้ 1 รีบสานต่อไม่ให้ขาดตอนว่า “ตอนนี้ศิลปะพื้นบ้านเริ่มจางหายไปจากสังคมเมืองแล้ว และเยาวชนภาคอีสานก็หันไปสนใจกับดนตรีสากลมากกว่า จึงทำให้ชมรมของเราต้องช่วยกันฟื้นฟูอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมเอาไว้ และถ่ายทอดให้กับรุ่นน้องนักเรียนในโรงเรียน และนักศึกษาในมหาวิทยาลัยอีกทอดหนึ่ง การคว้าแชมป์ในครั้งนี้ นอกจากจะดีใจกับความสำเร็จที่เกิดขึ้นแล้ว ที่ภูมิใจมากกว่านั้นคือพวกเราได้แสดงศักยภาพในการเผยแพร่ศิลปวัฒนธรรมอย่างเต็มที่ ทำให้คนไทยได้รับรู้ว่ามีคนอีกหลายกลุ่มที่ยังไม่ลืมรากเหง้าของท้องถิ่น ไม่ลืมรากเหง้าของตัวเอง และพร้อมที่จะสืบทอดให้คงอยู่ต่อไป”

ตามมาด้วย “ภพรัก”...ธีร์ธนพัชร ร้อย-ดาพันธุ์ มือกลองยาวไม้ 2 และต่อตัวบนยอด เล่าว่า “การตีกลองยาวไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะต้องใช้สมาธิในการจับจังหวะ และท่วงท่าการรำ ดังนั้น  ต้องมีการฝึกฝนกับปราชญ์ชาวบ้านรุ่นเก่าที่ตีกลองยาวโบราณมาก่อน เพื่อให้รู้ลึก รู้จริง ในการตีกลอง ขณะที่การต่อตัวบนที่สูงนั้น ถือเป็นการทดสอบกำลังใจของตัวเอง เพราะต้องขึ้นที่สูงถึง 3 ชั้น สิ่งที่ทำให้ทีมเราสามารถครองใจคณะกรรมการครั้งนี้ สิ่งแรกคงเป็นความสามัคคีของหมู่คณะ ความตื่นตัวของการเล่น รวมทั้งการนำเสนอบทเพลงที่สนุกสนาน นอกจากนี้ผมคิดว่าจุดเด่นที่คณะเรามีและแตกต่างจากคณะอื่น คือ การต่อแถวเป็นสี่เหลี่ยมกระจายออก เพื่อให้มีมิติมากขึ้น สำหรับการประกวดครั้งนี้ ได้รับความประทับใจ และประสบการณ์ในการดูแลวัฒนธรรมพื้นบ้าน เพราะน่าเสียดายที่เด็กและเยาวชนรุ่นใหม่ ไม่ค่อยสนใจดนตรีและวัฒนธรรมพื้นบ้านของตนเอง เห็นว่าเป็นของโบราณ ล้าหลัง ไม่ค่อยเท่ เมื่อเทียบกับการแสดงของประเทศอื่นๆ เช่นวัฒนธรรมเกาหลี วัฒนธรรมตะวันตก ที่ปัจจุบันได้เข้ามาครอบงำเด็กไทยเกือบหมดแล้ว แต่กลุ่มของพวกเรา ถูกปลูกฝังมาตั้งแต่เด็ก ว่าเราต้องมีใจรัก อนุรักษ์ และสืบทอดสิ่งที่บรรพบุรุษสร้างมาให้ไว้ต่อไป รวมทั้งจะต้องปลูกฝัง  และถ่ายทอดให้กับรุ่นน้อง เพราะเราเป็นคนอีสาน เราต้องรู้กำพืดตัวเอง ว่าเป็นใครมาจากไหน”

ปิดท้ายด้วย “แหลม”...ธนากร จันดาดี มือกลองยาวไม้ 3 บอกถึงความประทับใจว่า “รู้สึกดีใจที่คณะศิลป์อีสานได้ทำหน้าที่อย่างเต็มที่ หลังจากที่ซ้อมกันมาอย่างหนัก เราไม่ใช่แค่ตีกลองแต่ต้องฟิตร่างกายด้วยการวอร์มร่างกาย นับจังหวะ

ให้ตรงกับท่าทาง เอกลักษณ์ของกลองยาวอีสาน มีความแตกต่างจากกลองยาวภาคกลาง ตรงที่การแต่งกาย ท่าทาง การตีกลอง และจังหวะ กลองยาวภาคอีสานมีเอกลักษณ์ของตนเอง มีจังหวะสนุกสนาน มีท่วงท่า และการต่อตัวที่น่าสนใจ นอกจากนี้ยังมีเสื้อผ้าที่เป็นแบบเสื้อพื้นบ้านเป็นเสื้อผ้าฝ้าย นุ่งโสร่งลายผ้าขาวม้า ผมว่าวงของเรามีความโดดเด่นตรงที่เป็นกลุ่มคนวัยรุ่น มีความกระปรี้กระเปร่า ได้ฝึกซ้อมกันทุกวัน ความสำเร็จของเราในวันนี้จะเป็นเกียรติแก่ตนเอง กับครอบครัว และทางมหาวิทยาลัย อีกทั้งเป็นต้นแบบทำให้รุ่นน้องมีกำลังใจที่จะสู้เพื่อนำชัยชนะมาสู่มหาวิทยาลัยอีกครั้ง”

หลังประสบความสำเร็จกับตำแหน่งแชมป์ที่ได้มา น้องๆบอกเป็นเสียงเดียวกันว่าจะนำไปสืบสานด้วยการถ่ายทอดฝีไม้ลายมือให้กับน้องๆปี 1-ปี 3 ในช่วงเวลาหลังเลิกเรียน เพราะอยากเห็นเด็กรุ่นใหม่จรรโลงเอกลักษณ์ของลูกอีสานแท้ๆ ที่ยังบริสุทธิ์

“ปอม ปอม เกิร์ล” ดีใจและชื่นชมในความคิดดีๆและความมุ่งมั่นของบรรดาวัยโจ๋ “ลูกอีสาน” ที่ร่วมใจช่วยสืบสานเอกลักษณ์ท้องถิ่นให้คงอยู่คู่ “แดนอีสาน” ไปจนถึงชั่วลูก ชั่วหลาน

เพราะหากเด็กรุ่นใหม่มองว่าดนตรีและวัฒนธรรมพื้นบ้านเป็นของเชยๆ ไม่ช่วยกันสานต่อ ของดีๆเหล่านี้อาจสูญหายไปในไม่ช้า!!!

ปอม ปอม เกิร์ล/ รายงาน

โหวตข่าวนี้
advertisement

คลิก

ติดตามรายการสด

พร้อมชมรายการย้อนหลัง
advertisement